Ulica 29. (West Vancouver)

Ulica 29. (West Vancouver) jest opisywana jako mały skalisty break na rafie, który działa tylko rzadko — około 5 dni w roku — zwykle wtedy, gdy jest silny wiatr z północnego zachodu i odpowiednie północno-zachodnie falowanie. Może tworzyć zarówno fale łamiące w prawo, jak i w lewo, ale używalne okazje zależą w dużej mierze od pogody napędzanej sztormami, a nie od przewidywalnych, codziennych warunków. Kiedy „odpala”, falowanie ma się zaczynać poniżej 1 metra i może się utrzymywać do ok. 2 metrów i więcej, przy czym większość przejazdów zwykle ma mniej niż 50 metrów. W lepsze dni przejazdy mogą dochodzić do około 50–150 metrów, ale standardowo nadal są zwykle krótkie. Jakość fal jest zazwyczaj opisywana jako dobra, z prędkością średniego spieniania (peel) i mieszanym kształtem fal. Podkreślane są wymagania wiatrowe: spot potrzebuje co najmniej około 15 węzłów z północnego zachodu, aby wejść w tryb pracy, a w relacjach wspomina się też znacznie silniejsze wiatry (około 40–60 km/h) związane z nielicznymi sesjami, które dochodzą do skutku. Z tego powodu wiarygodność jest opisywana jako niska, a porywczość/turbulencje w pobliżu miejsca wejścia mogą wpływać na warunki, zwłaszcza gdy w pobliżu są budynki i drzewa, które tworzą lokalne zakłócenia. Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, głównym problemem jest rafa/skaliste dno: w linii i wzdłuż brzegu obecne są duże skały oraz skalista rafa, a zimna woda przez cały rok zwiększa konsekwencje błędów. Spot jest opisywany jako odsłonięty, bez ratowników i bez potwierdzonej dostępności ratownictwa na poziomie spotu, więc riderzy powinni zakładać rzadkie łamanie, niebezpieczne podejście i trudniejsze warunki. Praktycznie rzecz biorąc, najlepsze sesje planuje się wokół średniego stanu wody i silnych północno-zachodnich okienek sztormowych, przy założeniu, że nie będzie tłoczno.