Bear Creek (Jezioro Harrison)

Bear Creek na Jeziorze Harrison to zdalne, słonowodne jezioro termiczne (freshwater thermal spot) po wschodniej stronie, dostępne drogą leśną szutrową z Harrison Hot Springs. Woda w jeziorze jest stale zimna (zasilana lodowcowo), a osoby pływające powinny planować grubą piankę nawet latem. Woda jest opisywana jako czysta i zwykle waha się od płaskiej do zafalowanej, przy czym wielkość plaży i dostępna przestrzeń zależą od poziomu wody w jeziorze. Wiatr napędzają głównie letnie efekty termiczne w dolinie: źródła opisują wiarygodne wiatry popołudniowe rozwijające się w ciepłe, słoneczne dni, a najlepsze miesiące generalnie podawane są jako maj–sierpień. Raportowane typowe widełki wiatru to mniej więcej 10–20 węzłów (a w innym zestawie danych 15–25 węzłów), przy kierunku wiatru z południa/południowego zachodu. Opisuje się wiatr jako stały do umiarkowanie porywistego, dlatego ważne jest dopasowanie sprzętu do rzeczywistego wiatru danego dnia i obserwowanie chmur. Główne wyzwanie stanowi obszar startu/lądowania: jest opisywany jako wąski i skalisty, z dużą ilością driftwood/kłód, a użyteczna plaża może stać się bardzo mała, gdy poziom wody w jeziorze jest wysoki (szczególnie wskazane na początku lata). Wskazówki dot. bezpieczeństwa koncentrują się na tym technicznym starcie, a także na zdalnym charakterze miejsca—brak opisanych natychmiastowych usług ratunkowych, a łączność komórkowa może być niewiarygodna. Silnie sugerowana jest samowystarczalność i system par (buddy). Ogólnie Bear Creek jest najlepiej dopasowany do średnio zaawansowanych osób, które potrafią poradzić sobie w zimnych warunkach i ze złożonym technicznie startem podatnym na przeszkody. Najczęściej podkreślane jest kitesurfing, wspominane są style freeride i foil, natomiast wingfoiling jest opisywany jako coraz częściej praktykowany, ale wymaga natychmiastowych startów na głębokiej wodzie. Windsurfing jest opisywany jako możliwy, ale rzadziej, bo skalisty start bywa trudny dla sprzętu.