Wyspa Cabulauan (Wyspy Linapacan)

Wyspa Cabulauan (Wyspy Linapacan) to zdalny cel kite w stylu off-the-grid z krystalicznie czystą wodą i mieszanką warunków — płaskie akweny w pobliżu ław piaskowych oraz mniejsze fale bliżej krawędzi rafy. Dno zawiera główki rafowe i płytkie fragmenty rafy, więc są wyraźne możliwości zarówno na spokojną jazdę w kanałach, jak i na bardziej dynamicznych spotach, ale musisz cały czas uważać na to, co jest pod powierzchnią. Wiatr jest napędzany przede wszystkim wzorcami pasatów/monsoonów, a najlepsze miesiące podane są jako styczeń, luty, marzec, lipiec, sierpień, wrzesień, listopad i grudzień. Zgłaszane najlepsze kierunki wiatru to NE, ENE, E i SW, a typowe prędkości mieszczą się w zakresie 15–25 węzłów. Niezawodność wiatru jest opisywana jako wysoka w sezonie Amihan, a wyższe ukształtowanie terenu wyspy może tworzyć efekt cienia wiatrowego za wyspą. Głównym czynnikiem ograniczającym są zagrożenia: rafy i koralowce (w tym ostre/płytkie fragmenty) wymagają starannego planowania trasy i zarządzania latawcem. Ponieważ spot jest niezwykle oddalony, reakcja w sytuacji awaryjnej jest ograniczona, a dostęp do opieki medycznej zwykle odbywa się łodzią do większych obszarów, takich jak Coron lub El Nido. Liczy się też stan pływów — niektóre miejsca do jazdy mogą stać się zbyt płytkie przy niskim stanie. Udogodnienia są minimalne. Zwykle przyjeżdża się prywatną łodzią lub zorganizowanymi kite safari, bez dostępnych na miejscu wypożyczeń, magazynowania i serwisu naprawczego. Doświadczenie jest zazwyczaj bardzo ciche, najwyżej z niewielką liczbą łodzi wyprawowych, co dobrze pasuje do samowystarczalnych riderów, którzy potrafią zarządzać własnym bezpieczeństwem i logistyką sprzętu.