Plaża Changi

Changi Beach to niewielki, piaszczysty spot startowy z pofalowaną, mętną wodą. Najbardziej znany jest z kitesurfingu w sezonie Northeast Monsoon (od grudnia do marca). Wiatr najczęściej wieje z północy (N), północno-północnego wschodu (NNE) i wschodu północno-wschodniego (NE), a spot zwykle wpada w zakres warunków umożliwiających jazdę freeride i skupioną na foilu. Warunki mogą obejmować umiarkowane podmuchy i turbulencje blisko linii brzegowej ze względu na drzewa oraz obiekty parkowe. Główne wyzwanie bezpieczeństwa polega na tym, że ciężki ruch statków i komercyjne tory żeglugowe znajdują się bardzo blisko obszaru jazdy. Źródła podkreślają konieczność ścisłego trzymania się wyznaczonej strefy kitingu oraz wyraźny zakaz wchodzenia na tory żeglugowe. To sprawia, że świadomość sytuacyjna jest kluczowa, szczególnie przy niskiej widoczności w mętnej wodzie i na starcie ograniczonym przez pobliskie falochrony/ostrogi oraz śmieci typu dryfujące drewno (driftwood). Dojazd jest prosty przez Carpark 6 („Changi Beach Park”), ale parking może stać się bardzo zatłoczony, gdy jest wietrznie. Start może być również trudny przy wysokiej wodzie, ponieważ piaszczysty pas startowy staje się wąski/znikający, a układ linii brzegowej (drzewa blisko miejsca startu) zwiększa potrzebę dokładnego wyczucia czasu i kontroli. Kiting jest ograniczony dostępem: dozwolone jest tylko kite’owanie dla członków KAS z założonymi tagami do szelek, a podczas Northeast Monsoon oraz ze względu na bliskość lotniskowych korytarzy przelotów mogą obowiązywać zasady dotyczące pozwoleń/wysokości. Dla riderów nastawionych na sezon praktyczne ustawienie zwykle wykorzystuje średnie do dużych latających (kite’ów) (zgodnie ze wskazówkami źródeł), wraz z osprzętem bezpieczeństwa, np. kamizelką impact i leash’em.