Chicama

Chicama jest najlepiej znana z atestu światowej klasy lewego point break’u, który potrafi dawać ekstremalnie długie przejazdy dzięki łączeniu wielu sekcji; sam punkt jest opisywany jako szybki i „mechaniczny”, ale jednocześnie “soft but powerful” na linii fali. Warunki surfingu są wielokrotnie opisywane jako dobrze schodzące (peeling) i wysokiej jakości: typowe przejazdy na pojedynczej sekcji to kilkaset metrów, a znacznie dłuższe przejazdy są możliwe, gdy sekcje się łączą. Warunki w wodzie są generalnie opisywane jako czyste, z piaszczystym dnem, ale z różną płytkością w pobliżu punktu oraz odcinkami skał/raf w części zatoki. Zagrożenia obejmują skały i jeżowce, a czasem wspomina się też o meduzach i lwach morskich. Prądy mogą być bardzo silne i obejmują elementy rip-current/drift; wpływa to zarówno na wejście/ustawienie, jak i na strategię powrotu po jeździe. Wielu surferów polega na holowaniu/asystencji łodzią, zamiast próbować wracać wiosłując. Wiatr dla sportów wiatrowych jest zdominowany przez południowo-wschodnie pasaty; opisywany jako na ogół stabilny w sezonie wietrznym i często nasilający się we wczesne popołudnie. Dla surfingu południowy wzorzec wiatru jest opisywany jako side-offshore i powodujący „wyczesanie”/zaokrąglenie fali. Dla kitesurfingu południowe wiatry dają cross-offshore grooming, ale wyzwanie techniczne rośnie przez silny prąd oraz lokalny efekt cienia wiatrowego w okolicy klifów, jeśli startuje się zbyt blisko stref startu. Temperatury pozostają stosunkowo chłodne przez Prąd Humboldta; zalecenia pianek są powszechnie w okolicach 3/2 mm przez cały rok (czasem nawet do 4/3 mm zależnie od preferencji). Dojazd jest przez North Panamericana (Km 614 do Paiján), a potem nieoznaczoną drogą w stronę Puerto Malabrigo/Port of Chicama, z dojściem z parkingu na start zajmującym zwykle ok. 15–30 minut w zależności od dokładnej trasy.