Dina Huapi (Río Negro)

Dina Huapi to spot o wysokim wietrze do kitesurfingu i windsurfingu na wschodnim brzegu jeziora Nahuel Huapi, w pobliżu ujścia rzeki Ñirihuau. Jeźdźcy korzystają z dostępu do linii brzegowej przy costanera z Bariloche, gdzie połączenie silnych zachodnich wiatrów gradientowych z Patagonii oraz lokalnego „kanałowania” może zapewniać bardzo niezawodne letnie sesje. Warunki są zwykle charakteryzowane przez chop i małą aktywność fal, z generalnie czystą wodą. Przygotowanie na brzegu może być ograniczone: jeden z operatorów opisuje wąskie, kamieniste/żwirowe miejsce startu z ograniczoną przestrzenią do przygotowania latawca, a drugi dodaje, że woda blisko brzegu szybko staje się głęboka. Dryf i porywistość mogą wystąpić przy silniejszym wietrze, więc precyzyjne operowanie i świadomość sytuacyjna przy starcie/lądowaniu są ważne. Kierunek wiatru jest najczęściej zgłaszany z zachodu przez zachód-northwest (WNW) i północny zachód (NW) (z pewnymi doniesieniami, że zdarzają się też inne kierunki). Najlepsze miesiące to listopad–marzec, a wiatr jest opisywany jako niezwykle niezawodny latem, z przeciętnymi prędkościami około 15–18 węzłów zgodnie z głównym wzorcem wiatru. Kilka uwag wskazuje, że wiatr zwykle wzmacnia się późnym popołudniem, co pokrywa się z oknem termicznego wzmocnienia. Przygotowanie pod kątem bezpieczeństwa jest kluczowe. Woda opisywana jest jako bardzo zimna (operatorzy wspominają pełne pianki przez cały rok, a letnia woda często ma okolice niskich–średnich kilkunastu stopni C), a kamieniste, żwirowe wybrzeże zwiększa potrzebę ochronnego obuwia. Na poziomie spotu nie zgłaszana jest obecność ratownika, a dostępność ratownictwa opisywana jest jako brak na spot; regionalnie ratownictwo/oversight jest opisywane jako ograniczone. Przed startem sprawdź lokalne zasady/pozwolenia i szanuj wyznaczone strefy startu/lądowania, aby uniknąć konfliktów z innymi użytkownikami plaży. Ogólnie to miejsce pasuje dla średniozaawansowanych i jest lokalnie dobrze oceniane za regularne zachodnie wiatry latem oraz malowniczą scenerię jeziora; definiującym charakterem „na wodzie” jest zimny słodkowodny chop.