Edam (Markermeer)

Edam (Markermeer) to płytkie, małe wodowanie na słodkowodnym jeziorze dla kitesurfingu na jeziorze Markermeer. Warunki są opisywane jako płaskie do pofalowanych, z płytką wodą przez około pierwsze 50 metrów (niektóre opisy wydłużają to do 100 metrów), zanim nastąpi wyraźne pogłębienie. Jakość wody jest raportowana jako czysta, choć niektóre szersze doniesienia dla regionu wskazują, że bywa czasem bardziej mętna. Schemat wiatru jest opisywany jako frontalny, a najlepsze kierunki do pływania są głównie z sektora wschodniego (od NE przez E i ESE, także wskazywane E/ENE). Najlepszymi miesiącami są marzec, kwiecień, maj, wrzesień, październik i listopad; jako najmocniejsze sezony wyróżniana jest wiosna i wczesna jesień. Typowe zakresy wiatru podawane są około 12–25 węzłów, z umiarkowaną porywistością. To miejsce jest powszechnie opisywane jako techniczne i nieidealne dla początkujących. Wodowanie jest ekstremalnie wąskie, a wejście/wyjście stanowią największe ryzyko ze względu na głazy/kamienie wzdłuż linii wody oraz śliskie kamienie na wale. Duże ostrzeżenie dotyczy obecności drutu kolczastego na/tuż przy podejściu lądowym; źródła wspominają też muszle na plaży. Z uwagi na bliskość portu riderzy powinni uwzględniać także ruch morski oraz twarde umocnienia/obiekty portowe. Ponieważ kitesurfing tutaj nie jest oficjalnie wyznaczony, lokalna tolerancja i zasady mają znaczenie: unikaj kierunków zachodnich/offshore, szanuj strefy ochrony ptaków i trzymaj się z dala od kanałów wejściowych do portu. Choć nie wskazano ratowników na miejscu, dostęp do pomocy w nagłych wypadkach przez 112 jest możliwy; regionalne służby ratunkowe są opisywane jako ograniczone, ale obecne dzięki pokryciu Markermeer. Podsumowując, Edam (Markermeer) najlepiej traktować jako techniczną sesję dla bardziej doświadczonych riderów, gdzie kierunki wiatru ze wschodu otwierają pływalność, której wiele innych holenderskich miejsc nie oferuje. Zaplanuj dokładnie wąskie wodowanie i płytkie wejście, szczególnie gdy jest tłoczno.