Erromardie

Erromardie to baskijski prawy point break w pobliżu Saint-Jean-de-Luz, znany z długich, przewijanych „ściankowych” fal na dnie usianym głazami/rafą. Miejsce jest opisywane jako ogólnie odsłonięte, choć ustawienie w zatoce może zapewniać pewne różnice w osłonie. Gdy warunki się zgrają, surferzy mogą łapać przejazdy średnio ok. 50–150 m, a wyjątkowe dni potrafią dochodzić do ok. 300 m. Najbardziej niezawodne jest od jesieni aż do późnej zimy, a wiele źródeł podkreśla, że najlepsze okno zazwyczaj przypada na październik–marzec. Wydajność fali ściśle wiąże się z pływem i swellem: zazwyczaj działa przy średnim i wysokim stanie wody, a często zaleca się rosnący przypływ, aby uniknąć najbardziej niebezpiecznych skał. Optymalny kierunek swell jest podawany jako północno-zachodni (z tym, że działa też z zachodu), natomiast wskazówki dotyczące wiatru powtarzają, że wiatry ze Wschodu/Południowego Wschodu dają czystsze, bardziej offshore kształtowanie fali. Bezpieczeństwo jest tu kluczowym tematem. Zagrożenia obejmują rafy, skały i duże głazy, a także silne wsteczne prądy, które mogą powstawać podczas większych swellów i przy odpływie. Podkreśla się też egzekwowanie zasad pierwszeństwa przez lokalną społeczność oraz umiarkowane „localism” — plus pojawiają się doniesienia o sezonowych ograniczeniach, takich jak strefy bez sportu w lecie. Dla samego surfingu miejscowi doradzają ustawienie się czasowo pod środek do rosnącego pływu, by ograniczyć ekspozycję na najbardziej niebezpieczne fragmenty, oraz obserwowanie ryzyka shore break przy wychodzeniu. W innych dyscyplinach kitesurfing jest opisywany jako bardzo rzadki ze względu na skalisty brzeg i współzawodniczącą aktywność surfingu, a generalnie zniechęca się go w szczytowych godzinach surfingu. Wingfoiling jest opisywany jako możliwy, ale trudny — trudne wejście przy niskim pływie i potrzeba co najmniej głębokości od średniej do wysokiej (mid-to-high tide).