Zatoka Fingal

Fingal Bay to dobrze znana plaża i przełam w punkcie na Półwyspie Tomaree w pobliżu Nelson Bay—z krystalicznie czystymi warunkami i dużym, piaszczystym miejscem do startu, co ułatwia samodzielny start. Woda zwykle bywa płytka w części rejonu startu i szybko przechodzi w głębszą dalej na zewnątrz, tworząc poszarpany (choppy) profil, który sprzyja sportom wiatrowym. Dla kitesurfingu kluczową zaletą jest niezawodny letni wzorzec termicznej bryzy znad morza: wiatry z NE do SE narastają w ciągu dnia i są opisywane jako najbardziej pewne w okresie od listopada do marca. Typowe prędkości wiatru to okolice „mid-teens” do „mid-20s” węzłów, z umiarkowanie porywistym charakterem. Warunki opisywane są jako płytkie i poszarpane w okolicach płycizn, a wzdłuż części plaży pojawiają się małe fale; północny koniec jest też wskazywany jako sposób na oddalenie się od pływających podczas startu w NE. Surfing jest bardziej sezonowy—źródła opisują konfigurację jako odsłoniętą i często działającą. Przełam ma charakter systemu plaża–punkt z odklejającymi się, dobrej jakości falami; południowy punkt opisywany jest jako praworęczny point break (Fingal Point), który staje się atrakcyjniejszy, gdy rosną swelle z południa i SE. Kierunek wiatru może mocno wpływać na jakość surfingu—wiatry z NE są opisywane jako powodujące, że robi się bardziej poszarpanie, podczas gdy bardziej offshore kierunki mają zapewniać czystsze warunki. Bezpieczeństwo jest tu priorytetem. Występują skały na cyplach/wejściu, a silne prądy pływowe pojawiają się w pobliżu piaszczystej mierzei łączącej się w stronę wyspy Fingal—istnieją konkretne ostrzeżenia, że ludzie mogą zostać porwani, jeśli spróbują przeprawić się przez mierzeję. Rekiny są wymieniane jako zagrożenie sporadyczne, a bluebottles pojawiają się podczas wiatrów z NE. Przestrzegaj stref patroli surf club, trzymaj się z dala od skalistej strefy wejściowej i nie próbuj przepływać mierzei, jeśli jest ona „zmywana”/zalewana falami.