Gansbaai

Gansbaai to dość otwarta rafa, która działa tylko od czasu do czasu — sesje mogą być trudne do trafienia, a wszystko mocno zależy od właściwego ustawienia swell-u. Powstają tu zarówno fale lewe, jak i prawe, ale zazwyczaj przejazdy są krótkie i mogą stać się ciężkie lub nieskoordynowane, gdy swell jest szczególnie duży. Z perspektywy wiatru lokalny układ wiąże się z południowo-wschodnimi wiatrami typu Cape Doctor w lecie, z możliwym wzmocnieniem po południu. Kierunki od południa do południowo-wschodu są związane z mniej korzystnymi warunkami do surfowania (fale mogą zostać wywiane), natomiast lżejsze warunki z brzegu/przypominające bryzę lądową częściej dają czystsze face’y. Podawane typowe prędkości wiatru to około 15–25 węzłów, ze średnią wiarygodnością i umiarkowaną porywistością. Bezpieczeństwo jest tu kluczowym czynnikiem: odsłonięte skały/rafa tworzą środowisko o wysokim ryzyku, a rejon kojarzony jest z obecnością rekinów (w tym z Wielkimi Białymi). Ryzykiem są też prądy wsteczne i silne prądy. Z tego powodu zaleca się nie surfować samotnie i unikać świtu/zmierzchu oraz — jeśli to możliwe — wybierać wyższe stany wody, aby płetwy były mniej narażone na najtrudniejsze, szorstkie fragmenty rafy. Jeśli chodzi o sprzęt i temperaturę wody, warunki są konsekwentnie chłodne: temperatury najczęściej utrzymują się w wysokich nastu stopni Celsjusza przez całe lato i spadają do połowy „nastki” zimą — podpianki są rekomendowane przez cały rok. Ogólnie miejsce jest odpowiednie dla średnio zaawansowanych surferów, którzy potrafią poradzić sobie z zagrożeniami rafy i potrafią poczekać na właściwe połączenie swell-u, przypływu i wiatru — ciesząc się przy tym raczej niską liczbą osób w wodzie.