Zatoka Georges (Stieglitz)

Georges Bay (Stieglitz) to mała, czysta, piaszczysta laguna na północno-wschodnim wybrzeżu Tasmanii, z w większości płytką, dość spokojną wodą, która może zawierać trochę muldy. Wodowanie jest opisywane jako prosta operacja, a małe strefy do rozkładania sprzętu znajdują się wzdłuż nabrzeża Stieglitz (często w okolicy slipu lub sandspit). Zależnie od pływu wiele obszarów bywa po pas, a do pływania w głębszych kanałach może być potrzebne—szczególnie przy wingfoilingu. Wiatr najlepiej wypada, gdy nadchodzi z południowego wschodu; najczęściej wskazywanymi miesiącami są styczeń–kwiecień oraz także grudzień. Warunki często poprawiają się latem dzięki wzorowi bryzy morskiej, która narasta w ciągu popołudnia; zgłaszana jest też lekka porywistość. Typowe zakresy wiatru opisywane są jako ok. 15–25 węzłów (a latem czasem wyższe), co sprzyja kitesurfingowi na płaskiej wodzie oraz rozwojowi na silnym wietrze. Planowanie bezpieczeństwa jest kluczowe ze względu na statki poruszające się po zatoce. Zaleca się trzymać się z dala od głównego kanału żeglugowego i ustępować drogi jednostkom komercyjnym oraz dużym statkom rybackim, a także unikać wiatru offshore (celować w wiatr z boku lub z przeciwnym przychodzącym—cross-onshore). Przy niskim pływie ławice piasku mogą być odsłonięte, a zacumowane łodzie i ruch żeglugowy zwiększają potrzebę uważnego wyboru trasy—zwłaszcza jeśli trzeba przejechać przez płytkie miejsca, aby się przestawić. Dobór sprzętu idzie w parze z sezonowymi temperaturami wody: na lato zalecane są pianki wiosenne, a na zimę 4/3 steamer. Nie wskazano lokalnych usług typu ratownicy; w razie wypadku dzwoń 000, a jako najbliższą większą placówkę medyczną wskazano St Helens District Hospital. Miejsce jest ogólnie opisywane jako nisko-„medialne” w zasięgu międzynarodowym, choć nadal jest dobrze znane lokalnym jeźdźcom na płaskiej wodzie w Tasmanii.