Green Bush (Mentawai i Betumonga (zachodnie wybrzeże Sumatry))

Green Bush to zdalne, odsłonięte, leworęczne łamanie rafowe na Wyspach Mentawai, surfowane prawie wyłącznie z łodzi. Falę powszechnie opisuje się jako pustą, szybką i potężną—jedno z kluczowych miejsc dla doświadczonych riderów, gdzie wykręca się beczki—łamiącą się nad bardzo ostrym dnem rafowym/koralowym. Głównym wyzwaniem jest bezpieczeństwo: rafa jest bardzo płytka i ostra, a do tego występują silne prądy oraz znoszenie wzdłuż rafy. Wiele źródeł podkreśla, że w połowie i przy niskiej wodzie rafa może być niebezpiecznie płytka, przez co wipeouty stają się poważnym ryzykiem. W związku z tym timing (często od połowy do wysokiej wody) jest kluczową częścią ustawienia sesji, a płytkie fragmenty wymagają uważnego podejścia do wypłynięcia/wyjścia na wodę w miarę zmiany pływu. Pod kątem osiągów falę charakteryzuje mechaniczna powtarzalność oraz beczka, która może osiągać znaczną wielkość. Optymalny swell jest opisywany jako z Zachodu do Południowego Zachodu, z lewą geometrią beczki i szybkim zeskokiem z pustej formy. Typowe przejazdy opisuje się jako krótkie, ale intensywne, a lepsze dni wydłużają się w stronę dłuższych odcinków beczki i „ramienia”. Sezonowo warunki są najkorzystniejsze w głównym oknie swellowym—często opisywanym jako maj–wrzesień (z dodatkowymi miesiącami najlepszej „okienkowości” w szerszym zakresie kwiecień–październik). Poziom tłumów jest zwykle raportowany jako pusty/cichy przez większość czasu, choć może być aktywniej w szczycie sezonu, gdy przyjeżdżają bardziej zaawansowani goście. Opisywany wiatr działa najlepiej w reżimie Wschód/NE, tworząc czystsze, bardziej „wygładzone” (offshore) warunki dla beczki na face.