Haouaria (Cap Bon)

Haouaria (El Haouaria / Cap Bon) to północne miejsce w Tunezji, znane z bardzo czystej, klarownej wody oraz silnej ekspozycji na składowe północnego wiatru. Opisano, że plaża jest duża, a dostęp i możliwe do wykorzystania sekcje są kształtowane przez infrastrukturę portową oraz skaliste wychodnie w pobliżu północnego krańca przylądka. Warunki na wodzie są zwykle mieszanką płaskiej wody, mulistej postaci (choppy) i małych fal w zależności od siły wiatru. Wiatr w Haouaria sprzyja kierunkom północnym (N, NNE, NE, NW, NNW) z typowym zakresem ok. 15–25 węzłów. Planowanie sezonowe wspierają źródła, które wskazują najlepszy okres rozciągający się od zimy do wiosny (styczeń–maj) oraz ponownie na jesień (wrzesień i październik, a także grudzień). Latem opisywany jest regionalny wzorzec termicznej morskiej bryzy, aktywnej w popołudnie, która wzmacnia dominujący reżim wiatrowy mniej więcej od późnego przedpołudnia do wczesnego wieczora. Do kitesurfingu miejsce jest opisywane jako wszechstronne w zakresie północnych kierunków wiatru, a warunki potrafią przechodzić od bardziej płaskich wód do bardziej „przyciętych” (choppier) ustawień z małymi falami. Zalecane rozmiary lata zwykle skupiają się wokół 9–12 m², a mniejszy rozmiar 7 m² bywa potrzebny podczas silniejszych zimowych zastoisk/depresji. Dla windsurfingu i wingfoilingu wskazani są także riderzy ze średnim poziomem zaawansowania: windsurfing może dawać bump-and-jump i możliwości fal/foil przy silniejszych północnych wiatrach, podczas gdy wingfoiling korzysta z głębokiej wody, mimo że szkwal może być trudny dla początkujących. W planowaniu bezpieczeństwa ważna jest tutaj ostrożność, ponieważ falochron/molo portowe oraz skały w pobliżu czubka są wskazane jako zagrożenia, obok możliwości występowania silnych prądów w okolicy czubka półwyspu. Lokalna wskazówka podpowiada start pod wiatr od falochronu portowego, aby zmniejszyć ryzyko zniesienia w stronę skał, a także zaznacza, że choć scena jest generalnie mało „oblegana”, scenariusze dryfu mogą nie mieć łatwego wsparcia. Dostęp do pomocy medycznej opisano jako możliwy w Menzel Temime lub Kelibia, a brak dedykowanego ratownictwa wodnego na miejscu (w kontekście regionalnym przywołano reakcję Straży Wybrzeża).