Hole in the Wall (Holeinthe Wall)

Hole in the Wall (Holeinthe Wall) to zdalna, odsłonięta destynacja surfingu na Wild Coast zbudowana wokół słynnego skalnego łuku/struktury w rejonie rzeki Mpako. Zestaw opisywany jest jako rafa/rafa-skalista, z głazami i zanurzonymi skałami, co daje krótkie, ale często „punchy” przejazdy (zwykle poniżej 50 m), gdy warunki się układają. Surf jest najmocniej kojarzony z offshore północno-zachodnimi wiatrami do wygładzania, natomiast wiatry, które nie nadchodzą z północnego zachodu, mogą sprawiać, że warunki stają się bardziej „choppy”. Układy frontowe zimą potrafią napędzać zmienność wiatru, więc lokalne warunki mogą się wyraźnie zmieniać. Również miesięczne dane o czystości „blown/clean” sugerują, że warunki nie są jednakowo spójne w całym sezonie (z czerwcem konkretnie wskazywanym jako relatywnie częsty „blown”). Swel jest często opisywany jako zaczynający pracę od ok. 1,5–2 m i rosnący do większego surfowania, przy czym typowy optymalny kierunek swellu jest podawany jako południowy i południowo-zachodni. Przy większych swellach z Południowego Oceanu fala może robić się ciężka i trudniejsza do opanowania. Jakość przejazdów jest opisywana jako dobra, gdy połączenie wiatru i swellu pasuje do siebie, a fala najczęściej łamie się jako lewa opcja. Bezpieczeństwo jest tu głównym tematem: wielokrotnie podkreśla się prądy wsteczne (szczególnie w pobliżu ujść rzek) oraz zagrożenia ze strony zanurzonych skał, a także raportuje się obecność rekinów. Nie ma ratowników, a dostępność ratownictwa jest opisywana jako ograniczona/brak wsparcia na miejscu — opieka medyczna może wymagać przejazdu (Mthatha jest wskazywane jako ~100 km). Gościom zdecydowanie zaleca się nie surfować samotnie, sprawdzać warunki przed wejściem do wody oraz rozumieć, jak uciec przed prądami wstecznymi; dodatkowa ostrożność jest też sugerowana o świcie/zmierzchu i po intensywnych opadach, gdy woda z rzeki może stać się mętniejsza.