Jockos Point (Pūpūkea)

Lewostronne przybojowe pęknięcie na rafowym cyplu, które potrafi dać długi przejazd przez ostry koral i piasek (z techniczną, bardzo płytką częścią wewnętrzną znaną jako „Boneyard”). Spot jest wystawiony na działanie żywiołu i zwykle najlepszy przy prawidłowym swell'u oraz czystych offshore'owych pasatach z oceanu.

Kierunek fali

Lewa

Optymalny swell

NW, WNW

Wysokość swellu

2–4 m

Optymalny pływ

Średni — Najlepiej opisywane jako wschodzący środek pływu, aby ograniczyć ryzyko uderzenia w płytką rafę podczas wywrotek.

Osłonięcie

Odsłonięte

Wpływ wiatru

Wschodnie do północno-wschodnich pasaty są offshore i nadają falom kształt, utrzymując je w czystości.

Większy swell

Utrzymuje istotny rozmiar i staje się coraz bardziej mocne oraz wymagające, gdy swell zbliża się do warunków podwójnie-overhead; możliwe są ciężkie wywrotki.

Jakość fali

Doskonała — Jakość fal opisywana jako znakomita, gdy warunki się zgrają.

Siła fali

Mocna — Charakteryzowane jako szybkie, nastawione na wysoką wydajność i coraz bardziej rozkręcające się, gdy rośnie swell.

Kształt fali

Równo łamiąca się

Tempo łamania

Szybkie — Przejazdy opisywane jako szybkie, a pęknięcie „peeluje”.

Długość ride’u

Długa — Długi lewostronny point break; gdy połączą się sekcje, przejazdy mogą być bardzo długie.

Typowa długość przejazdu

150 m

Szczegóły długości fali

Jedno z opisów mówi o długich lewych przejazdach, a inny dodaje, że przejazdy mogą przekraczać 150 metrów, gdy łączą się sekcje w części wewnętrznej.