Kahala

Kahala to mały, mieszkalny rejon startu z plaży na południowo-wschodnim wybrzeżu Oʻahu, który przede wszystkim służy jako spot pasatowy z południowej strony. Najczęściej wieje NE do E (ENE/NE), a najlepsze miesiące zwykle wypadają od kwietnia/maja do września, szczególnie w czerwcu–wrześniu w sezonie letnim. Warunki do jazdy są opisywane jako płytkie i pod wpływem rafy — zwykle łączą bardziej płaską wodę przy brzegu z bardziej złożonymi warunkami przy krawędzi rafy. Dla kitesurfingu kilka źródeł opisuje płaską do „choppy” wodę w pobliżu brzegu z falami od małych do średnich w zależności od warunków. Różnią się jednak oczekiwania co do umiejętności: jedno ujęcie określa to jako poziom od początkującego do wczesno-średniego dzięki temu, że jazda przy brzegu jest mniejsza i bardziej wybaczająca, a drugie opisuje jako trudniejsze, bo dostęp do startu jest wąski, a rafa na tyle płytka, że wymaga to uważnego prowadzenia trasy. Sesje kitesurfingowe często zależą od znalezienia dobrego wiatru wewnątrz i poza lokalnymi strefami cienia wiatrowego tworzonymi przez pobliskie domy i wysokie drzewa. Rafa jest wyraźnie opisana jako skrajnie płytka. Buty ochronne są obowiązkowe dla każdego, kto nie chce mieć skaleczeń od koralowców lub jeżowców, a warunki mogą być szczególnie niewdzięczne przy niższych stanach wody. Do zagrożeń należą także prądy wsteczne/prądy przez strefy rafowe, pływacy oraz zatopione elementy rafy/koral. Start jest dodatkowo utrudniony tym, że części plaży mogą znajdować się w cieniu wiatrowym, dlatego lokalna powtarzana uwaga dotyczy sprawdzenia siły wiatru poza cieniem, zanim w pełni się zaangażujesz. Surfowanie też jest możliwe, ale opisy różnią się między lewym załamaniem bezpośrednio przed parkiem plażowym a prawą falą przy zewnętrznej rafie. Tam, gdzie określono kierunek swell'u, lepsze okno dla zewnętrznej rafy stanowią południowe swelle (S/SW/SE) i umiarkowane wysokości fal (ok. 1,0–2,5 m). Przy bardzo dużych południowych swell'ach źródła ostrzegają przed warunkami typu close-out.