Jezioro Keho

Keho Lake (w tym powszechnie przywoływany rejon „Super Scaredy Cats”) to płytki, preriowy zbiornik, gdzie kitesurfing opiera się na silnych, porywistych wiatrach z wpływem Chinook. Woda jest zwykle opisywana jako płytka, z warunkami płaskimi do szorstkich, a dno jest błotniste i może robić się śliskie — dlatego riderzy powinni liczyć się zarówno z intensywnością wiatru, jak i z ryzykami dla stóp/fin podczas startu oraz jazdy. Najlepsze okresy to generalnie wiosna i miesiące przejściowe, a źródła wskazują mniej więcej maj–październik jako trzon sezonu oraz dodatkowy nacisk na konkretne miesiące w okolicach marca/kwietnia i września/października. Kierunek wiatru może się nieco różnić w zależności od źródła (w bazach danych również podkreślany jest S jako istotny kierunek), ale wspólny motyw jest taki, że Keho Lake to miejsce o wysokiej ekspozycji na wiatr — a nie osłonięta sesja w słodkiej wodzie. Bezpieczeństwo na starcie jest kluczowe. Raporty obejmują silne porywy, uderzenia o płytkie dno oraz konflikty z infrastrukturą w pobliżu startu, takie jak linie energetyczne i ogrodzenia. W regionie raportuje się też błyskawice/burze w aktywnych letnich miesiącach, a sesje pod koniec lata mogą być dotknięte znacznymi spadkami poziomu wody. Riderzy powinni planować samoratownictwo — nie zgłaszano ratowników — i być przygotowani na ostrożne obchodzenie się z kitem w pobliżu linii energetycznych. Jeśli chodzi o sprzęt i komfort, wiele źródeł podkreśla pianki na większość lub cały rok oraz ostrzega, że warunki mogą być zimne poza połową lata. Lokalnie zaleca się sprawdzanie poziomu wody przed wyjazdem oraz czujność na pod koniec lata takie zjawiska jak ostrzeżenia dotyczące sinic, gdy zgłaszane są obawy o jakość wody.