Jezioro Kenosee

Jezioro Kenosee to przede wszystkim zimowy spot do snowkitingu: gdy jezioro zamarza, jeźdźcy otrzymują szeroką, płaską powierzchnię do nauki i jazdy w stylu freeride. Ukształtowanie terenu wokół jeziora i pobliskie wzgórza powodują zróżnicowanie warunków do jazdy, a pokrycie śnieżne jest opisywane jako dość stałe — zarówno w formie ubitego śniegu, jak i warunków bardziej „pudrowych”. Z perspektywy bezpieczeństwa obszar zimowych startów jest opisywany ogólnie jako łatwy, ale najważniejsze zastrzeżenia dotyczą obecności drzew i pobliskiej drogi (a w rejonach dostępu do parku także linii energetycznych). Na początku zimy szczególnie wskazuje się ryzyko cienkiego lodu — przed wejściem na jezioro należy sprawdzić jego grubość. Latem pojawiają się dodatkowe zagrożenia, takie jak ruch łodzi, a kiting jest ograniczony w wyznaczonych strefach kąpieli. Wiatr na tym preriowym, śródlądowym ustawieniu jest opisywany jako gradientowy/frontowy (choć podawany jest też opis wiatru mieszanego), z typowym zakresem około 10–25 węzłów i porywistością czasami. Najlepsze miesiące do snowkitingu to zazwyczaj grudzień, styczeń i luty, a dodatkowe miesiące są opisywane pod kątem niezawodności w trakcie do połowy zimy. Poza snowkitingiem jezioro może wspierać letnie sporty wietrzne z piaszczystych plaż w pobliżu ośrodka oraz punktów dostępu do parku. Dostawcy opisują, że kitesurfing latem jest możliwy, ale rzadziej spotykany niż rekreacyjne używanie jeziora, natomiast windsurfing i wingfoiling są opisywane jako odpowiednie do jazdy freeride/na foilu, z zachowaniem ostrożności ze względu na porywistość i roślinność pod koniec lata.