Khe Ga (Kê Gà)

Khe Ga (Kê Gà) to duża, piaszczysta plaża na kite’y na wybrzeżu Wietnamu, znana z czystej wody i bardzo przestronnego miejsca do startu, w tym z doniesień o dojeździe przez opuszczony pas lotniska. Opisywane jest jako miejsce z małymi do średnich falami, które mogą później w ciągu dnia stawać się silniejsze, z mieszanką płaskich do szarpanych warunków rano i bardziej wymagającym shorebreakiem, gdy wiatr i swell się nasilają. Wiatr napędzają Northeast Monsoon trade winds, zwykle boczny/krzyżowy z lądem (side-onshore/cross-onshore) i z dość stałą pracą w porze suchej. Podawane najlepsze miesiące to listopad–marzec (z podkreśleniem także stycznia/lutego/grudnia), a wiele źródeł zauważa, że w porze mokrej warunki stają się wyraźnie mniej niezawodne. Niektóre relacje wspominają porywiste maksima (do ok. 45 węzłów), choć timing wiatru często sprzyja sesjom od późnego poranka w kierunku popołudnia; regionalne efekty termiczne mogą dodatkowo przyspieszać wiatr w popołudniu. Dla kitesurfingu miejsce bywa zwykle opisywane jako odpowiednie od pośredniego do zaawansowanego ze względu na falowanie/shorebreak i potencjalnie silne prądy. Dla surfingu źródła opisują zarówno beach-break, jak i warunki w stylu point’u w pobliżu cypla, z falami, które zwykle najlepiej „odklejają się” podczas zimowych swell’i; linia brzegowa jest odsłonięta, a wiatr NE może sprawiać, że warunki są szarpane, chyba że trafisz okno, gdy wiatr jest czystszy lub mniej „dowozi” z lądu. Planowanie bezpieczeństwa jest ważne: skały w pobliżu latarni/cypla są wskazywane jako zagrożenie, a przy większym swell’u notowane są silne prądy w rejonie latarni. Ponieważ ratownictwo nie jest dedykowaną publiczną służbą na plaży, zaleca się być samowystarczalnym, trzymać się z dala od skalistych rejonów i najlepiej pójść z kimś. Dojazd prowadzi wyboistą drogą z okolic Phan Thiết, a końcowe podejście może obejmować przejazd po starym pasie lotniska.