Zatoka Kīholo (Big Island)

Zatoka Kīholo to małe miejsce na Big Island na Hawajach z czystą wodą, gdzie warunki są zdominowane przez reżim pasatów i bryz morskich. Zatokę opisuje się jako miejsce z regularnym surfem, dość odsłoniętą konfiguracją plaża/point break, która szczególnie zyskuje na atrakcyjności, gdy przychodzą swelle z północnego zachodu. Opisy wody i plaży różnią się w zależności od źródła, ale oba podkreślają czarne piaski/lawę, mały shorebreak i szybkie zmiany głębokości w obrębie zatoki. Do surfingu najkorzystniejszy kierunek swellów to północny zachód (opisywany też z „oknem” zachód–północny zachód), a pracujące wysokości fal zwykle podawane są na około 1,5 do 3,0 metra. Fale są ogólnie opisywane jako peeling, z długimi prawymi, które zawijają w stronę zatoki. Efekt wiatru dla surfingu opisywany jest jako czysty/offshore, gdy wiatry ze wschodu są zgodne z konfiguracją; jednak lokalizacja jest traktowana jako odsłonięta, więc warunki mogą szybko się zmieniać. Kitesurfing i jazda na foil’u są przede wszystkim ukierunkowane na lato: czerwiec–wrzesień są wielokrotnie wskazywane jako najlepsze miesiące. Jedno z opisów podkreśla potencjał małego–średniego chop-u oraz jazdy na fali/freeride przy dopasowanych warunkach pasatów termicznych, a inne zaznacza, że to miejsce jest trudne przez skaliste/zmienne wodowanie i zależność od tego, jak pasaty „zawijają”. Wingfoiling jest opisywany jako możliwy, ale tylko w ograniczonym zakresie ze względu na konieczność kontrolowania płytkich skał i rafy podczas wodowania. Największym ograniczeniem jest bezpieczeństwo. W raporcie o zagrożeniach wymieniane są skały i rekiny (w tym rekiny tygrysie, które według doniesień często pojawiają się w okolicy), a dodatkowe zagrożenia naturalne to żółwie i warunki płytkiej rafy. Nie ma ratowników, a dostępność ratownictwa jest opisywana jako zerowa; najbliższy szpital jest w rejonie Kona. W połączeniu z zdalnym dostępem (w tym potencjalnie długie dojścia i ograniczony parking/udogodnienia) sprawia to, że to miejsce jest znacznie bardziej odpowiednie, gdy riderzy/odwiedzający są samowystarczalni i mają przygotowaną wodę oraz plan awaryjny.