Laem Sing

Laem Sing to plaża, gdzie falowanie jest skupione na piaszczystym dnie i mieliźnie (sandbar) w kontekście Zatoki Tajlandzkiej — występują małe, a czasem działające fale, które mogą być albo bardzo łagodne, albo bardziej „żywe” w zależności od swellu i wiatru. Opisywane jako eksponowane i często niespójne, więc sesje mogą znacząco różnić się z dnia na dzień. Jeśli chodzi o surfing, stanowisko jest przede wszystkim kojarzone z przerwą na sandbarze działającą w sezonie monsunowym. Jedna relacja podkreśla peeling i szybkie fale na sandbarze (łącznie z tym, że potrafią „podnieść” nawet mały swell), podczas gdy inna opisuje łagodniejszy, bardziej miękki sandbar z krótkimi, często kończącymi się bliskoout (closeout) przejazdami — szczególnie gdy rośnie wiatr i sieczka. Ogólnie wypadkowo wychodzi, że jest to miejsce najlepsze dla początkujących, gdy warunki są lekkie i/lub po sprzyjającej pogodzie. Od strony wiatrowej wielokrotnie wskazywane są wiatry z północnego wschodu jako najlepszy kierunek dla stanowiska, natomiast inne raporty monsunowe sugerują, że wiatry onshore potrafią dokładać bałaganu i powodować closeout. Raportowana jest też tendencja do lekkiej morskiej bryzy w popołudniach podczas letnich miesięcy, ale niezawodność wiatru opisywana jest jako niska. Bezpieczeństwo jest kluczowe: raportuje się wiele zagrożeń zarówno przy podejściu, jak i w wodzie (skały na cypelku, śliskie ścieżki w wilgotnych miesiącach, prądy przy ujściu rzeki/ruch łodzi oraz meduzy). Lokalne wskazówki mocno zalecają unikanie kanału przy ujściu rzeki, odpowiednie podejście/wspinanie z właściwym czasem przypływu oraz nigdy nie surfować w pojedynkę. Dostępność ratownictwa jest ograniczona i nie zgłaszane są ratownicy, więc dobór sprzętu (w szczególności leash, a w razie potrzeby kask/ochrona uderzeniowa/buty) i konserwatywne podejmowanie decyzji mają znaczenie.