Laguito (zatoka Cartagena Bay)

Laguito (zatoka Cartagena Bay) to kompaktowe, miejskie miejsce nad wodą w strefie hotelowej w Cartagenie, znane z ciepłej wody karaibskiej i łatwego dostępu do startu tuż przy falochronie/budowli przełamującej. Warunki sprzyjają progresowi w płytkiej, płaskiej wodzie z małą–drobna falą, a główna aktywność wiatrowa wiąże się z układem północno-wschodnich pasatów. W suchym sezonie wiatry są zwykle najsilniejsze i najbardziej stabilne. Dla kitesurfingu najbardziej konsekwentnie opisywane okno to suchy sezon (od grudnia do kwietnia), gdy pływający mogą spodziewać się około 15–25 węzłów pasatu z okazjonalnymi porywami. Strefa pływania opisywana jest jako płytka i płaska, z małą–drobna falą, co może wspierać rozwój początkujących i samoratownictwo w realiach zatoki; jednak pas startowy jest wąski i techniczny, bo falochron i pobliskie obiekty ograniczają przestrzeń. Zatoka bywa też zatłoczona przez kąpiących się i częsty ruch skuterów wodnych/łodzi, więc jazda „świadoma ruchu” jest kluczowa. Surfing w Laguito wiąże się ze stałą falą lewoskrętną generowaną przez falochron/budowlę przełamującą. Źródła opisują miękkie/„mushy” fale, możliwe do opanowania dla początkujących, z naciskiem na krótkie przejazdy (często około 50–100 m w dobrych dniach, czasem krótsze). Surfing działa na wszystkich pływach, ale wiatr może dodawać choppy (zwłaszcza przy północnych wiatrach), a wąska strefa plaży bywa tłoczna—szczególnie w weekendy i w okresach świątecznych. Przy większym swell piśmiennictwo wskazuje, że fala może przechodzić w close-out, jeśli urośnie zbyt mocno. Bezpieczeństwo jest tutaj czynnikiem kluczowym: obecne są zagrożenia typu skały/falochron, a aktywność pływających/skuterów wodnych/statków w zatoce jest częsta. Po intensywnych opadach spływ może pogorszyć jakość wody, dlatego zaleca się unikać wody bezpośrednio po burzach. Ratownicy są opisywani jako sezonowi, a dostępność bezpośredniego ratowania na miejscu jest opisywana niespójnie, więc pływający powinni planować konserwatywnie oraz trzymać się z dala od tras ruchu jednostek i od falochronu, gdy warunki i tłok wymagają większego odstępu.