Laje do Sheraton (Rio de Janeiro)

Laje do Sheraton to znana i światowej klasy rafowa płyta na wodzie przed Vidigal/Sheratonem, która produkuje ciężkie, szybkie i mocne puste fale. Przełom jest prawostronny i lewostronny (right- i left-capable) i opisywany jako „pusty/ledżowy”, a jakość fal jest konsekwentnie charakteryzowana jako światowej klasy, gdy działa. Miejsce jest skrajnie niebezpieczne: warunki na dnie to płaskie skały/rafa z zanurzonymi skałami i półką rafową, a źródła ostrzegają przed niebezpieczeństwem „faca” (knife) ledge przy takeoff. Prądy mogą być silne podczas dużych swellów, a wymagane jest długodystansowe wiosłowanie z brzegu; wspomina się też o okazjonalnie ciężkim shore break. Dostęp jest ograniczony/prywatny w notatkach na poziomie spotu, a lokalna kultura podkreśla, że to miejsce dla profesjonalistów i elitarnych surferów — często z wsparciem bezpieczeństwa, tak jak asysta jet-ski w największe dni. Zwykle działa na rzadkich dużych swellach. Jeden z bazowych źródeł podaje, że zaczyna się około 1,0–1,5 m i może utrzymywać się do 4 m+ (około 12 ft), przy czym przełom rzadko trafia (około 5 dni w roku). Kiedy „odpala”, długości przejazdów są często raportowane w zakresie 50–150 m, a w dobrych dniach mniej więcej do 150–300 m. Sezonowo najsilniejsze i najbardziej regularne okna swellowe/okna falowe wiążą się z warunkami z Południa i Południowego Zachodu, a miesiące zimowe (od maja do września) są wyróżnione pod kątem mocniejszych sesji. Wiatr może współgrać z dobrym wygładzeniem, gdy jest offshore z Północ/Północnego Wschodu, a jeden dostawca wspomina też o wzorcu wiatru morskiej bryzy/termicznego w szerszym regionie, ale niezawodność wiatrowa na poziomie spotu jest opisywana jako niska — więc warunki należy uważnie monitorować przed podjęciem próby.