Leivada (Tinos)

Leivada (Tinos) to północna plażowa przerwa na Tinos, najczęściej surfowana dzięki połączeniu północnego swellu i południowego wiatru z lądu (offshore). Gdy warunki się zgrają, potrafi zacząć pracę poniżej 1 m i utrzymywać się powyżej 2 m+, z falami lewymi i prawymi oraz surfem dostępnym na wszystkich etapach pływu. Jakość fal jest zwykle opisywana jako dobra, choć przynajmniej jedna relacja zaznacza, że fale mogą rozczarowywać nawet wtedy, gdy wiatr i swell wyglądają na optymalne. Dno/dojście obejmuje piaszczyste i skaliste elementy, w tym duże śliskie głazy i skały zarówno w wodzie, jak i wzdłuż linii brzegowej. Silne rypy są możliwe, szczególnie gdy swell rośnie, a poziom zagrożenia zwiększa się przy starcie i po stronie shore break. Bezpieczeństwo mocno zależy też od samodzielnego ogarnięcia sytuacji: nie ma ratowników, a ratownictwo nie jest opisywane jako dostępne na miejscu. Pod względem wiatru spot leży w cykladzkim układzie Meltemi, z wiatrami w sezonie letnim zwykle z Północy na Północny Wschód. Wiatr Południowy jest opisywany jako dający warunki offshore do surfowania, natomiast wiatr Północny może wiązać się z układem produkującym swell, ale jednocześnie może przynieść bardziej niespokojne warunki — zależnie od siły i stanu morza. Niezawodność wiatru jest opisywana jako wysoka w lecie, choć sam spot bywa czasem oznaczany jako miejscami niespójny. Sezonowo najlepsze okno na surfowanie przypada latem — szczególnie od czerwca do września — z ogólnym letnim pikiem. Temperatura wody rośnie do połowy i górnej części 10–tki oraz 20°C, a wskazówki dotyczące pianki często wahają się od pianki 3/2 mm spring suit po krótką piankę/ rash guard w lecie, z cięższą ochroną, gdy ktoś jest wrażliwy na zimno. Logistyka jest stałym wątkiem: planuj ograniczone zaplecze, mało cienia i gorszą łączność; weź wszystkie potrzebne rzeczy i przygotuj się na trudniejszy dojazd w zależności od wybranej trasy.