Long Beach (Perhentian Kecil)

Long Beach na Pulau Perhentian Kecil to mała, płytka piaszczysta zatoka z przejrzystą wodą i niespokojnymi warunkami. Woda jest opisywana jako płytka i z cechami osłony dzięki wyspom; choć surfowanie w monsunie może być możliwe, to warunki ogólnie lepiej pasują do kitesurfingu. Wiatr skupia się wokół wzorca Northeast Monsoon, a najlepsze miesiące podawane są jako styczeń, luty, marzec i grudzień. Dostawcy opisują wiatr jako NE i napędzany monsunem, z umiarkowanym odczuciem porywów oraz lokalnymi turbulencjami lub cieniowaniem wiatru w pobliżu drzew i zabudowań ośrodków blisko linii wody. Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, główne wyzwania wynikają z pogody monsunowej i aktywności łodzi. Podczas wietrznych okresów monsunowych (szczególnie listopad–marzec) morze może stać się bardzo wzburzone, a transfery z kontynentu mogą zostać wstrzymane; gdy już jest się na wodzie, longtail’e i zacumowane taksówki wodne kursują w i poza zatoką, zwiększając ryzyko zderzenia oraz splątania w rejonie startu i wzdłuż linii brzegowej. Jako zagrożenie wskazuje się też zatopione rafy/skały w pobliżu krawędzi zatoki. Dla kitesurfingu połączenie płytkiej, osłoniętej geografii zatoki i okna wiatrowego monsunowego sprawia, że jest to klasyczny, „niskoprofilowy” akwen do jazdy, ale wąska zatoka i ruch łodzi oznaczają, że najlepiej sprawdza się dla osób, które potrafią radzić sobie z tendencją do znoszenia na wiatr (cross-onshore) i czują się komfortowo, nawigując wokół zacumowanych łodzi. Wingfoiling jest też opisywany jako wykonalny dzięki klarownej wodzie i głębokości poza bezpośrednim brzegiem, pod warunkiem uważnego zarządzania startem i sytuacją przy zacumowanych łodziach.