Mimiwhangata

Mimiwhangata to zdalna, odsłonięta piaszczysta plaża z akwenu oceanicznego i wieloma „peakami” fal wzdłuż zatoki, oferująca surf zarówno z prawej, jak i z lewej strony. Miejsce jest opisywane jako dość regularne i „punchy oraz fun”, a naturalnie niski poziom tłumów wynika z utrudnionego dostępu. Wydajność surfingu najczęściej łączy się z wiatrami z zachodu (w tym opisami offshorowymi dla West winds) i ze środkiem przypływu. Choć jeden przewodnik ocenia jakość fal słabo, inny opisuje ją jako przeciętną, a ogólne wrażenie jest takie, że break potrafi dać sensowne, przyjemne piki beach-break. Jeśli chodzi o swell, źródła wskazują na wschodni lub północno-wschodni swell; podawane jest też okno mniej więcej 1,0–2,0 metra, a także notatki, że większy swell może zamykać (close out), gdy przekroczy około 2,5 metra. Bezpieczeństwo jest tutaj kluczowe. Jako zagrożenia podawane są prądy wsteczne (silne szczególnie przy północnym i południowym krańcu) oraz rekiny, a także izolacja miejsca. Ograniczony jest zasięg komórkowy w większości obszarów, a obecność ratowników/lifeguardów jest zgłaszana jako żadna — dlatego odwiedzający powinni być przygotowani na opóźnienia i nie chodzić samemu. Liczy się też dostęp i zasady: potrzebna jest zgoda i opłata, aby przejść przez tereny rolne w celu dotarcia na plażę, a miejsce jest w kontekście parku nadmorskiego/morskiego. Nie wolno psów ani zwierząt domowych, a ogniska są zabronione; obowiązują regulacje dla połowów. Na miejscu są toalety i miejsca na camping, ale nie ma jedzenia ani napojów — więc należy zaopatrzyć się przed przyjazdem.