Miriri (Rio Tinto)

Miriri to zdalne, dzikie miejsce do kitesurfingu na ujściu rzeki na atlantyckim wybrzeżu Paraíba, gdzie wiatr i pływy tworzą połączenie jazdy po płaskiej wodzie oraz potencjału fal po stronie oceanu. Woda zwykle jest mętna, a warunki mogą wahać się od płytkiej jazdy po płaskim/chaopu do aktywności fal małej do średniej — zależnie od tego, gdzie pływasz. Wiatr jest najsilniejszy z Wschodu/Południowego Wschodu w drugiej połowie roku, a szczytową niezawodność zwykle opisuje się jako okres od lipca do grudnia. Zgłaszana siła wiatru w sezonie to mniej więcej 15–25 węzłów, a wiatr ma charakter raczej stabilny niż porywisty. Ponieważ obszar jest w pełni odsłonięty na wiatry pasatowe, efekty cienia wiatrowego zazwyczaj nie są oczekiwane. Kwestie bezpieczeństwa są kluczowe: spot ma silne prądy pływowe i przesuwające się mielizny w pobliżu ujścia rzeki, a do tego dochodzą dodatkowe zagrożenia, takie jak okazjonalnie dryfujące drewno lub odpady znoszone przez rzekę. Na plaży nie ma zorganizowanych ratowników ani zorganizowanego serwisu ratownictwa wodnego, więc riderzy muszą być samowystarczalni i starannie zaplanować zarówno drogę w jedną, jak i powrót — szczególnie ze względu na skrajne oddalenie. Udogodnienia praktycznie nie istnieją (brak wypożyczalni sprzętu, magazynu na gear, jedzenia ani wody). Dostęp jest wyłącznie przez pojazd 4x4, a osobom korzystającym z tego miejsca zaleca się zabrać wszystko, co potrzebne na cały dzień, oraz jechać w grupie lub z przewodnikiem. Ogólnie, to miejsce najlepiej pasuje riderom, którzy chcą niespętrzonej, nastawionej na naturę przygody w miesiącach z bardziej niezawodnym wiatrem.