Miurakaigan (Wybrzeże Miury)

Miurakaigan (Wybrzeże Miury) to duża, piaszczysta linia brzegowa w pobliżu Tokio, szeroko wykorzystywana do sportów wiatrowodnych, szczególnie kitesurfingu. To miejsce charakteryzuje się warunkami od płaskich do chop, a także łatwym dostępem do startu; szeroki pas plaży zazwyczaj zapewnia miejsce na przygotowanie (rigowanie) z dala od szczytowych stref kąpielowych. Wiatr jest najbardziej niezawodny z północnego wschodu zimą, a za najlepsze miesiące podaje się styczeń–kwiecień oraz także listopad–grudzień. Kilka źródeł opisuje termiczny „boost” zimą, który dokłada się do bazowego wiatru, gdy niebo jest w większości słoneczne. Zgłaszana siła wiatru na sesje kitesurfingowe mieści się w praktycznym zakresie do treningu i progresu, a porywy mogą rosnąć w mocniejszych warunkach — dlatego ocena wiatru na miejscu ma znaczenie. Kwestie bezpieczeństwa to główny wątek w opisie tego spotu. Zagrożenia obejmują pływaków i statki, a także sieci rybackie, które mogą stać blisko brzegu i czasem są oznaczane małymi bojkami. W lipcu i sierpniu tworzone są wyznaczone strefy kąpielowe, a obowiązują też ograniczenia dla sportów wodnych, więc starty i miejsca jazdy muszą trzymać się granic wyznaczonych bojami oraz lokalnych wskazówek. Ostrzega się też, by początkujący zachowali ostrożność przy składowych zachodnich/offshore, które mogą tworzyć szczególnie niebezpieczne warunki. Od strony organizacyjnej plaża zapewnia korzystanie dzienne z typowymi udogodnieniami, takimi jak prysznice, toalety i parking, a dostępnych jest kilka opcji treningu/wypożyczania sprzętu przez lokalne szkoły. Temperatury wody mocno zmieniają się w ciągu roku (chłodne zimy do ciepłych lat), dlatego zaleca się piankę przez cały rok, a w okresach zimowych — grubsze stroje;