Monifieth (zatoka Firth of Tay, Angus)

Monifieth (w pobliżu ujścia Tay Estuary) to dobrze znane miejsce na kite i sporty wiatrowe na Morzu Północnym, w estuarium: z dnem piaszczystym, w większości z warunkami płaskimi i mętną wodą. Głębokość bywa płytka—często do pasa—ale jednocześnie przez pewien dystans od brzegu pozostaje bardzo płytko, co pomaga w progresie, choć zwiększa potrzebę dokładnego planowania pod kątem pływów i prądów. Wiatr jest silnie kształtowany przez synoptyczne (frontowe) układy pogodowe, z dość pewnym, „prostopadłym do brzegu” / gradientowym odczuciem do blastingu w stronę estuarium. Typowy zakres wiatru to ok. 12–30 węzłów, a porywistość opisywana jest jako umiarkowana; niezawodność określana jako umiarkowana (w dużej mierze zależna od przejścia systemu frontowego). Najlepsze miesiące na wiatr podawane są jako październik i listopad, a efekty termicznej bryzy morskiej potrafią wzmacniać przepływy wschodnie najczęściej od maja do sierpnia—budując się późno rano i osiągając maksimum w połowie popołudnia. Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, największym priorytetem jest przepływ pływowy Tay Estuary. Występują silne prądy (zwłaszcza podczas odpływu), a dodatkowo miejsce jest położone w pobliżu kanału żeglugowego dalej na zewnątrz. Riderom zaleca się zachować konserwatywny dystans od szlaków żeglugowych, dokładnie sprawdzać godziny pływów i być czujnym na zatopione szczątki/driftwood. Przy niskim stanie morza dojście do wody może być bardzo długie (kilkaset metrów), a dno pozostaje płytkie—ważne jest więc planowanie trasy. Udogodnienia są praktyczne do sesji: dostępny jest parking i toalety (raportowane są też dodatkowe udogodnienia w strefie plaży nastawionej na rodziny, takie jak plac zabaw i miejsce na piknik). Pianka jest konsekwentnie podkreślana jako wymagana przez cały rok, a zimniejsze miesiące zwykle wymagają grubszej ochrony plus buty, rękawice i kaptur; woda pozostaje zimna przez cały rok.