Nishihama (Honshu)

Nishihama (w pobliżu Fujisawa/Enoshimy, na wybrzeżu Shonan) to piaszczysta plaża pływowa, gdzie sporty wietrzne—zwłaszcza kitesurfing—są główną atrakcją. Wiatr najczęściej wiąże się z południowymi morskimi bryzami rozwijającymi się popołudniu, podczas gdy zimą może też działać w schemacie wzrostu związanym z układem frontowym. Opisywane kierunki wiatru skupiają się w okolicach południe–zachód (w tym S, SW, W/SSW), a typowe użyteczne zakresy często są podawane na poziomie ok. 10–25 węzłów w warunkach bryzy morskiej. Warunki na wodzie opisywane są jako małe do średnich, z charakterem beach-break dla surfingu. Woda jest zwykle czysta przynajmniej w jednym zestawie danych, podczas gdy inne źródło wzbogacające charakteryzuje jakość jako średnią i wskazuje możliwie ograniczoną widoczność z powodu piasku/bliskości zabudowy po intensywnych opadach deszczu. Kontekst zatoki/schronienia wokół Sagami Bay i falochronów Enoshimy jest wskazywany jako pomagający w zarządzaniu ekspozycją, choć większe fale i okresy sztormowe mogą utrudniać warunki (w tym możliwe zachowanie typu close out przy bardzo dużej surfowej fali). Dla bezpieczeństwa kluczowy jest sezon letni: ścisłe wyznaczanie stref w okresie kąpielowym w lipcu–sierpniu zabrania kitesurfingu i windsurfingu w wyznaczonych strefach kąpielowych w godzinach dziennych (zwykle 8:00 do 17:00). Wśród wskazywanych zagrożeń są pływający/kąpiący się, prądy oraz ryzyko prądów wstecznych; dostępność ratownictwa opisywana jest ogólnie jako ograniczona, a ratownicy pojawiają się tylko w sezonie letnim. Start jest też opisywany jako wąski lub ograniczony przestrzennie, więc podkreśla się konieczność kontrolowania obszaru startu/lądowania oraz śledzenia zmieniających się map granic na lato. Pod względem umiejętności kitesurfing i wingfoiling są opisywane jako przyjazne dla poziomu pośredniego, a windsurfing jako bardzo popularny wśród zawodników na poziomie pośrednim. Surfing jest opisywany w danych źródłowych jako bardziej przystępny dla początkujących, ale ogólna jakość fal jest charakteryzowana jako przeciętna i może wahać się od łagodnej do silniejszej w sezonie tajfunów. W całym roku jeden zestaw danych wskazuje styczeń–kwiecień oraz listopad–grudzień jako najlepsze miesiące wiatrowe, a wiosna–wczesne lato są też podkreślane przez opisy termiczne/sezonowe bryzy morskiej.