Nisseviken (Gotland)

Nisseviken (Gotland) to mała, piaszczysta, czysta i w dużej mierze niezależna od pływów zatoka, powszechnie opisywana jako płaska i idealna do progresu—zwłaszcza dla początkujących kitesurfingowców i jeżdżących freestylowo. Kluczową cechą jest duży obszar wody o stojącej głębokości tuż przy brzegu, dzięki czemu sesje wydają się bardziej przestronne w porównaniu z wieloma wejściami na wodę na Bałtyku. Dla wiatru najbardziej preferowane kierunki to SW, WSW i W. Typowe prędkości to około 12–25 węzłów, a warunki opisywane są jako stałe/spójne. Sezonowa niezawodność wiatru często wiąże się z układami frontowymi na Bałtyku, a w późnej wiośnie przez lato może dochodzić dodatkowy wpływ morskiej bryzy popołudniu aż do późnego popołudnia. Planowanie bezpieczeństwa jest kluczowe, ponieważ spora część zatoki jest skrajnie płytka, a linia wody może obejmować drewniane pomosty/falochrony oraz płaty wodorostów, a także okazjonalne kamienie/skalne elementy w pobliżu brzegu. Kitesurfing powinien być trzymany z dala od stref pływania w pobliżu głównego pomostu podczas lata, a jeźdźcy zawsze powinni monitorować głębokość, ponieważ może ona zmieniać się nieznacznie wraz z ciśnieniem powietrza i kierunkiem wiatru. Sezonowo wiosną woda jest zimna (około 5–10°C w kwietniu) i nagrzewa się do ponad 20°C latem, przy czym wskazówki dotyczące pianki często przesuwają się z pianki typu drysuit na początku sezonu na krótsze stroje podczas szczytu lata. Kitesurfing podlega też wyraźnym zasadom sezonowym: jest zakazany 15 marca–30 czerwca, a dostęp może być ograniczony w części obszaru w dodatkowych oknach datowych.