Zatoka Norman

Norman Bay to beach break w Wilsons Promontory National Park z szeroką piaszczystą linią brzegową i na ogół stałymi warunkami do pływania na falach, choć latem może być w większości płasko. Plaża jest opisywana jako dość odsłonięta, a granitowe przylądki na obu końcach wpływają na lokalne warunki. Fale najczęściej mogą być korzystne, gdy obecne są wiatry wschodnie: odnotowuje się, że wiatry z Wschodu i Północno-Wschodu zapewniają czystsze warunki offshore. Źródła opisują też, że break jest najlepszy przy stanie od średniego do wysokiego (z inną wskazówką, że mogą działać wszystkie stany). Swell jest opisywany jako najlepiej działający z Zachodu i Południowego-Zachodu, a typowe okno użytecznego swellu wynosi około 0.5–2.0 metra; gdy swell wzrośnie ponad mniej więcej 2.5 metra, surfing może stać się mniej „jezdny” i możliwe jest zamykanie się fal. Bezpieczeństwo jest kluczową kwestią. Plaża jest niepatrolowana/bez dedykowanej obecności ratowników na miejscu z wyjątkiem potencjalnych sezonowych dyżurów w szczycie letnich wakacji. Zgłaszane zagrożenia to rip currents, silny undertow podczas cięższych swell’i oraz skały podwodne w pobliżu przylądków. Surfing jest też ograniczony zasadami parku: dozwolony tylko na południe od 5. rampy, a odwiedzający powinni przestrzegać wyznaczonych stref kąpieli oraz przepisów parku. Do planowania: miejsce jest ogólnie dobre do poprawy warunków w całorocznym schemacie wiatrów sprzyjających offshore ze Wschodu/Północno-Wschodu, przy czym inna wskazówka podaje jesień (marzec–maj) jako oferującą szczególnie niezawodne połączenie swellu i wiatrów. Miesiące zimowe są zwykle bardziej mokre i chłodniejsze, a zimniejsza woda wymaga grubszych piankek.