Oum Laboiur (Dakhla)

Oum Laboiur (Oumlabouir) to pływowa okolica prawostronnego breaka punktowego na atlantyckiej wystawie, w pobliżu Dakhla, łącząca czystą wodę z układem fal zależnym od pływu i skalistego dna. Skład plaży/podejścia opisywany jest jako mieszany lub piaszczysty zależnie od źródła, natomiast sam punkt opisywany jest jako skalisty — przy samym punkcie raportuje się ostre skały/rafy oraz możliwe odsłonięcie zatopionych skał przy niskim stanie wody. Dla surfingu spot jest opisywany jako wyeksponowany i bardzo regularny, dający długie przejazdy na prawą stronę po punktowym breaku, które „peelują” w średnim tempie. Choć jedno ze źródeł wskazuje odpływ jako najlepszy, inne szczegóły podkreślają mid-tide jako bezpieczniejszy i lepszej jakości „sweet spot” zarówno pod kątem dostępu, jak i kształtu fali. Raportuje się dobre radzenie sobie z większymi swellami, co przekłada się na bardziej ustrukturyzowane i mocne fale. Dla kitesurfingu spot jest opisywany jako zorientowany na fale i potrafi dawać czyste, uporządkowane ściany dzięki side-offshore trade winds. Nie jest jednak uznawany za miejsce dla początkujących: offshorowy/side-offshore wiatr oraz skaliste zagrożenia w pobliżu punktu zwiększają trudność, a źródła wspominają też zasady, by unikać konfliktu z surferami (pierwszeństwo mają surferzy na głównym szczycie, a kite’owcy powinni trzymać się zawietrznej). Kitesurfing bywa też opisywany jako czasami ograniczany do konkretnych stref. Sezonowo wiatr jest najbardziej niezawodny od maja do września, z typowymi wartościami około 15–25 węzłów i lżejszą porywistością. Układ termiczny wzmacnia trade winds, a wiatr często narasta od późnego poranka aż do popołudnia, by potem ponownie słabnąć wieczorem. Planowanie bezpieczeństwa jest ważne ze względu na prądy (w tym ripy/longshore drift w pobliżu punktu), odsłanianie skał/raf przy niskiej wodzie oraz dodatkowe zagrożenia wymienione dla tego obszaru, takie jak zanieczyszczenia, rekiny i lokalizm; zalecane są konkretnie buty.