Pico Grande

Pico Grande to zaawansowane praworęczne złamanie na rafie, położone w pobliżu ujścia estuarium przy Langosta/Tamarindo. Falę często opisuje się jako wydrążoną, z szybkimi, mocnymi odrywaniami/peelującymi sekcjami oraz rafowo-kamienistym charakterem „ledgy”. Opisywane jest też jako regionalna klasyka o dużej powtarzalności. Wydajność fali jest opisywana jako najlepsza mniej więcej przy swellu 1,0–1,5 m i może utrzymywać się do ok. 2 m+ (źródła wskazują, że może osiągać 6 ft lub więcej). Najkorzystniejsze okno przypływu to połowa do wyższej wody (w tym narastający przypływ), natomiast szczególnie odradza się martwy odpływ, ponieważ rafa staje się wtedy niebezpiecznie płytka i odsłonięta. Warunki generalnie wiążą się z zachowaniem wiatru: rano i wieczorem opisywane jako czyściejsze (często jeszcze zanim wzrośnie wpływ bryzy morskiej), a w dzień może robić się wietrzniej. W okresie suchego sezonu zwykle oczekuje się silnych pasatów offshore (wiatry Papagayo), co przyczynia się do bardziej niezawodnego wpływu offshore. Optymalny kierunek wiatru dla tego miejsca jest opisywany jako wschodni. Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, kluczowe zagrożenia to ostre skały/krawędzie rafy oraz silne prądy w pobliżu ujścia estuarium, a dodatkowo wskazywane są kwestie związane z dziką fauną — sporadyczne obserwacje krokodyli w okolicach rzeki/estuarium. Nie zgłaszano ratowników dla tego miejsca, a dostępność ratownictwa jest opisywana jako brak na miejscu — więc surferzy powinni zaplanować pływ, odsłanianie rafy i warunki w lineupie oraz stosować standardową etykietę surfingu, uważając jednocześnie na lokalizm.