Pleasure Point Second Peak

Pleasure Point Second Peak to rafowy break znany z barlowania lew i praw nad skalnym gzymsem, choć często nie działa zbyt często i nie ma wyraźnego sezonowego wzorca występowania fal. Kiedy jednak układa się w dobre warunki, opisywane są jako bardziej łagodne/przystępne niż pobliskie sekcje o bardziej agresywnym charakterze, przez co jest to punkt „do jazdy” dla surferów szukających długich, połączonych przejazdów. Czysty i stały surf najczęściej wiąże się ze wrześniem. Warunki są często opisywane jako najlepsze przy niższym stanie wody, a surferzy powinni spodziewać się ruchu w lineupie, szczególnie w weekendy i gdy przychodzą czyste groundswells. Wiatr może kształtować teksturę i osiągi, a najlepsze efekty zwykle wiążą się z sytuacją, gdy wiatr ustawia się w kierunkach offshore do „groomingu”. Bezpieczeństwo ma tu kluczowe znaczenie przy tym konkretnym rafowym zejściu: zagrożenia obejmują skały, zanurzone elementy rafy, gęste ławice kelpu oraz obecność rekinów (regionalnie). Wspomina się też o dużych tłumach i lokalnej dynamice w lineupie, więc surferzy są proszeni o przestrzeganie standardowej etykiety, poczekanie na swoją turę i przygotowanie do trudniejszego wejścia/wyjścia niż na piaszczystych plażach ze względu na elementy rafy. Liczy się sprzęt i sprawność fizyczna — ciężki kelp może spowalniać przepływ (paddlowanie) i może wymagać wyższej objętości desek, aby przebić się przez niego, szczególnie pod koniec lata. Konsekwentnie wspomina się rekomendację wiosennego/nieco cieplejszego pianki (spring-leaning wetsuit), wraz z praktycznym przypomnieniem, że ustawienia na niższej wodzie zwykle poprawiają zarówno „łapability” fal, jak i ogólną jakość jazdy.