Ponta Ruiva

Ponta Ruiva to odsłonięty algraveński spot do surfingu, najbardziej znany z długich, wysokiej jakości fal w układzie rafowym/skalnym. Opisywana przerwa potrafi tworzyć zarówno fale w lewo, jak i w prawo, a linia lewostronnego pointu jest również często przywoływana. To miejsce jest surowe i oddalone, a choć surf jest regularny i często powtarzalny, warunki są mocno kształtowane przez atlantycki swell oraz lokalne ustawienie wiatru offshore w odpowiednim czasie. Najbardziej niezawodna praca jest od jesieni do zimy — wciąż podkreśla się październik przez marzec. Wiele opisów jest zgodnych co do znaczenia swell’u z północnego zachodu i z zachodu oraz że spot zwykle robi się czyściejszy, gdy wiatr wieje offshore z sektorów wschód do wschód–południowy wschód. Relacje opisują też falę jako zdolną utrzymywać większy swell (w tym dni powyżej 3 m), jednocześnie generując długie, „zwijające” linie. Największe praktyczne obawy to bezpieczeństwo i dojazd. Plaża i tor fali wiążą się ze skałami, odcinkami rafy i głazami, a przy większych rozmiarach start może wydawać się ryzykowny. Brak ratowników i zgłaszana jest brak dostępności ratownictwa na plaży, więc odwiedzający powinni być samowystarczalni. Opisywany jest również trudny dojazd i momentami „trudny do znalezienia” — nieoznakowane, nieutwardzone podejścia; kilka uwag sugeruje pytanie lokalnych o wskazówki i korzystanie z auta z wysokim prześwitem. Zaplecze jest bardzo ograniczone: źródła konsekwentnie podają, że nie ma udogodnień na plaży, takich jak toalety czy prysznice, więc odwiedzający powinni zabrać własne jedzenie i wodę. Ogólnie crowding jest niski: w dni robocze często jest cicho/pusto, a weekendy przyciągają tylko kilku dodatkowych surferów — to pasuje do zdalnego charakteru i umiarkowanego lokalizmu.