Portsea Back Beach

Portsea Back Beach to odsłonięty oceaniczny beach break na Półwyspie Mornington, opisywany jako miejsce z bardzo konsekwentnymi falami działającymi przez cały rok. Warunki są silnie kształtowane przez oddziaływanie południowo-zachodniego swellu gruntowego z północno-wschodnimi wiatrami, a najczyściejsze relacje pojawiają się, gdy północno-wschodni przepływ działa offshore i pomaga „uformować” surf. Wiele razy wskazuje się, że najlepszym oknem jest średni stan wody (mid tide). Surf na tej plaży może być wysokiej energii i wymagający. Relacje opisują ciężki shore break, potężne, czasem „hollow” beczki na większych setach oraz fale, które potrafią być krótkie, intensywne i techniczne. Przy większym swellu przerwa może utrzymać rozmiar, ale może też zacząć zamykać się (close out) i stać się nienurłowalna, gdy zostanie przytłoczona. Obszar jest także kojarzony z ekstremalnie silnymi rip currentami. Bezpieczeństwo jest tutaj kluczowe: rekiny są wprost wymienione jako zagrożenie, a ripy i shore break są opisywane jako na tyle poważne, że miejsce jest odpowiednie tylko dla doświadczonych pływaków i surferów. Lokalne wskazówki podkreślają, by nie surfować w pojedynkę, sprawdzać stan wody (bo przy wysokiej wodzie plaża może robić się węższa i bardziej skalista) oraz w razie potrzeby korzystać ze znaczników awaryjnych wzdłuż plaży. Dostępność ratowników sezonowo jest opisywana jako dostępna, ale ogólnie ratownictwo nadal jest opisywane jako ograniczone. Jeśli chodzi o to, kiedy jechać: wyróżniany jest kwiecień jako najlepszy miesiąc, a jesień (marzec–maj) jest opisywana jako dająca najbardziej niezawodne połączenie stałych swelli i północno-wschodnich wiatrów offshore. Temperatury wody mocno różnią się w zależności od pory roku: zimno w zimie zwiększa potrzebę grubszych pianek; często rekomendowana jest pianka wiosenna, a na lato—stroje lub shorty na krótsze sesje.