Punta La Gringa (Bahía de los Ángeles)

Punta La Gringa to zdalne, duże miejsce startu z piaszczystym dnem na Morzu Cortésa w Bahía de los Ángeles, znane z czystej wody i szerokiej przestrzeni do rozłożenia sprzętu. Warunki w wodzie są zwykle płaskie z chopem, co tworzy praktyczne środowisko do kitesurfingu freeride i freestyle, a jazda na fali jest możliwa, gdy tylko warunki się zgrają. Obszar startowy jest opisywany jako łatwy, ale strefa przy brzegu jest płytka i szybko zmienia się wraz z oddalaniem się od ławicy. Największa pewność wiatru jest w sezonie zimowym (od listopada do kwietnia), gdy spójne wiatry El Norte/gradientu ciśnienia napędzają akcję. Dane od dostawcy sugerują, że najlepsze miesiące wiatrowe to: listopad, grudzień, styczeń, luty, marzec i kwiecień, z typowymi zakresami ok. 10–18 węzłów (jeden dostawca) oraz nawet szerszym zakresem 15–30 węzłów (drugi dostawca). Porywistość jest opisywana jako umiarkowana, a efekty warstwowania morskiego w pobliżu plaż mogą czasami ograniczać prędkości — dlatego ważne jest sprawdzanie prognoz zamiast zakładać, że wiatr na otwartej wodzie będzie taki sam jak prędkość przy plaży. Bezpieczeństwo wiąże się głównie z samowystarczalnością i świadomością środowiska, a nie z infrastrukturą: nie ma ratowników i nie zgłoszono usług ratowniczych przy samym punkcie. W okolicy występują też płaszczki/płaskoryby w płytkiej wodzie — zalecenie to przestępowanie stopami po piasku podczas startu. Oddalenie ma znaczenie operacyjnie: źródła wskazują na długi dojazd oraz brak dostępności wody pitnej/żywności/usług od razu w miejscu, więc warto zaplanować zabranie wszystkiego, co będzie potrzebne. Dla riderów kite i foil praktyczna wskazówka to dopasowanie sprzętu i strategii startu do wiatru oraz profilu głębokości. Kitesurfing najlepiej pasuje do tego miejsca, z typowymi wskazówkami dotyczącymi rozmiaru lata ~7–12 m w zależności od sezonu i siły wiatru. Wingfoiling jest opisywany jako sprzyjający foilowaniu poza bezpośrednią linią brzegową, podczas gdy sama strefa ławicy może pozostać płytka — przejście do głębszej wody jest częścią podejścia. Ogólnie to mało-ludna zimowa destynacja, która nagradza przygotowanych riderów średniozaawansowanych i wyżej, umiejących poradzić sobie z połączeniem porywów, oddalenia i zagrożeń w płytkiej wodzie.