Punta Pitt (San Cristóbal)

Punta Pitt to zdalny, odsłonięty prawy break rafowy na północno-wschodnim krańcu San Cristóbal, dostępny wyłącznie łodzią z Puerto Baquerizo Moreno i regulowany zasadami Galápagos National Park. Miejsce charakteryzuje się ostrymi zagrożeniami rafowo-wulkanicznymi oraz „dzikim” charakterem terenu — przy samym cyplu nie ma żadnych udogodnień — dlatego wyprawy wymagają starannego planowania, pozwoleń i koordynacji z przewodnikiem. Surf jest najlepszy, gdy północny swell ustawia się względem rafy, dając mocne, łamiące fale oraz dłuższe przejazdy dla surferów, którzy potrafią jechać w odsłoniętym offshore’owym ustawieniu. Źródła podkreślają dużą wrażliwość na wiatr i timing swell’a: wiatr zbyt silny lub z niewłaściwego kierunku może sprawić, że woda będzie nieprzyjemna albo niebezpieczna, natomiast dobrze ustawione warunki mogą zapewnić bardzo wysoką jakość surf’u. Bezpieczeństwo to kluczowy temat w Punta Pitt. Obszar breaku obejmuje odsłoniętą rafę i ostre skały, a w pobliżu cypla typowe są silne prądy. Ponieważ nie ma ratowników, a na poziomie spotu wskazuje się brak dostępności ratownictwa, liczy się przygotowanie — miej odpowiedni sprzęt bezpieczeństwa, jedź z certyfikowanym przewodnikiem i sprawdź warunki wiatru offshore przed podjęciem decyzji o wyprawie. Sezonowo, od grudnia do maja podkreśla się lepsze szanse na surf i zwykle cieplejszą wodę, z bardzo mocnym wskazaniem grudnia dla warunków w tym miejscu. Poziom tłumów jest zwykle bardzo niski przez cały rok ze względu na długą podróż łodzią i ograniczony dostęp, choć w grudniu może być nieco wyższy.