Sigar (Lombok - południe)

Sigar to trudny, dość odsłonięty prawostronny break na rafie na południu Lomboku (zachodnia krawędź rejonu zatoki Tanjung Aan). Opisywany jest jako „magnes na swelle” – ożywa dopiero, gdy warunki są dokładnie takie, jak trzeba, więc nawet w porze deszczowej wciąż potrzeba odpowiedniego swellu oraz ustawienia wiatru/wyjścia (offshore). Kiedy działa, fala jest zwykle mocna i „spływa” (peeling), dając długie przejazdy po ścianie. Przewodniki podkreślają też, że break potrzebuje bardzo dużych południowych swellów, by uaktywnić się prawidłowo, a potem utrzymuje rozmiar po tym, jak zacznie się łamać. Najlepsze kierunki swellu podawane są jako południe do południowego-zachodu, a najlepsza skuteczność wiąże się z wysokim stanem pływu. Bezpieczeństwo jest tu dominującą kwestią: głównymi zagrożeniami są ostre rafy koralowe i skały, a prądy (w tym prądy wsteczne) mogą być silne – szczególnie podczas większych swellów. Płytka rafa sprawia, że przy martwym niskim stanie szczególnie ryzykownie, więc liczy się timing. Dostęp jest również trudny – większość surferów korzysta z łodzi z rejonu Tanjung Aan, aby bezpiecznie dotrzeć do breaku. Jeśli chodzi o timing, jeden z popularnych układów wiatr/swells jest kojarzony z porą deszczową (od listopada do marca), w której częściej są zgłaszane wiatry z pełnego morza z Północy lub Północnego-Zachodu. Przewodnik po surf miejscówce wskazuje też styczeń jako najlepszy miesiąc i opisuje sezonowość jako zmienną, a nie stale przewidywalną.