Wyspy Similan

Wyspy Similan to chroniony, morski archipelag parku narodowego na Morzu Andamańskim, gdzie surf jest opisany jako wynik odsłoniętej konfiguracji plażowego breaku, a warunki jako wysoce niespójne. Gdy fale docierają, kierunek roboczego swellu jest przede wszystkim z zachodu na południowy zachód, a typowe okno wysokości fali jest niewielkie (około 0,5–1,5 m). Nawet wtedy jakość fal bywa często słaba, a przejazdy są krótkie. Liczy się sezonowość: park jest sezonowo zamykany w okresie monsunowym (od połowy maja do połowy/końca października), co może pokrywać się z czasem, gdy pojawia się większość dużych swellów. W efekcie bardziej niezawodna szansa na surf zwykle wypada w otwartym oknie parku, podczas gdy miesiące monsunowe mogą przynieść silniejszy swell, ale są niedostępne dla odwiedzających. Wiatr jest opisywany jako napędzany pasatami/monsunem i ma niską niezawodność dla sportów wiatrowych. Wiatr offshore z północnego wschodu może wystąpić w porze suchej, ale w tym czasie swell jest rzadki, więc sam wiatr nie jest wiarygodnym wskaźnikiem jakości surfingu. Zagrożenia obejmują umiarkowane prądy między wyspami, rafy koralowe, zanurzone granito we głazy oraz ruch łodzi od jednostek nurkowych, a dostępność ratownictwa jest ograniczona, przy czym opieka w nagłych przypadkach jest zwykle na lądzie. Ponieważ obszar jest chroniony i regulowany, wyjazdy wymagają wcześniejszego planowania pod kątem dostępu oraz zezwoleń/opłat, a zaplecze dla sprzętu sportowego jest minimalne. Oczekuje się, że odwiedzający przyniosą własne wyposażenie, a dostęp odbywa się zazwyczaj jednodniowymi łodziami lub liveaboardami wypływającymi z Khao Lak.