Zatoka Sleaford

Zatoka Sleaford to dziki, odsłonięty spot do surfowania na plaży typu beach break na Dolnym Półwyspie Eyr (Lower Eyre Peninsula), który może działać przez cały rok dzięki spójnym falom. Surf jest opisywany jako potężny, a najbardziej zauważalny peak wiąże się z rejonem wraku statku Mary Ellis—tam, wraz ze wzrostem swell, warunki mogą stać się hollow i ciężkie. Silnie podkreślane główne ryzyka: zanurzone skały, silne prądy dryfowe i undertow, ciężki shore break oraz obecność rekinów. Spot jest zdalny i bez obsługi przewodnickiej, bez patroli ratowniczych i bez zasięgu ratownictwa na miejscu—dlatego samodzielność i konserwatywne planowanie są kluczowe, szczególnie przy większym, zimniejszym surfie. Wiatr może się zmieniać wraz z układami pogodowymi, ale zimą i w okresach frontowych mogą pojawiać się potężne warunki. Zwykle lepsza jakość surfowania jest przy wiatrach offshore z Północy/Północnego Wschodu, natomiast wiatry z Południa lub Południowego Zachodu mogą sprawić, że strefa fal stanie się bardzo mulista (choppy) i niebezpieczna. Najlepszym miesiącem do surfowania jest podawany czerwiec, a swell i wiatry offshore mają zwykle tendencję do bycia najbardziej stabilnymi w okolicach jesieni/zimy. Udogodnienia są ograniczone bezpośrednio na samej plaży: brak opcji jedzenia/picia na miejscu, a zaopatrzenie zazwyczaj trzeba dowieźć z Port Lincoln. Kemping jest dostępny w Lincoln National Park, natomiast wypożyczanie sprzętu i podstawowe naprawy są opisywane jako dostępne dzięki usługom z Port Lincoln, a nie tuż przy samym wybrzeżu.