Zatoka Spencer

Zatoka Spencer to wyjątkowo odległy, wyprawowy punkt startowy na Wybrzeżu Szkieletów w Namibii. Zwykle można do niego dotrzeć tylko dzięki samowystarczalnemu dostępowi 4x4, a ponieważ leży w obrębie ograniczonego Diamond Area, wymaga zezwoleń i lokalnego prowadzenia. Usługi na miejscu praktycznie nie istnieją, więc musisz zabrać wszystko, czego potrzebujesz, w tym jedzenie, wodę, zaopatrzenie medyczne oraz – jeśli to możliwe – łączność. Warunki wietrzne to główny magnes. W punkcie występuje niezawodny napływ powietrza z południa (S do SSW do SW) z silnym wzmocnieniem termicznym w cieplejszych miesiącach; często narasta od późnego przedpołudnia i osiąga maksimum w połowie popołudnia. Siła wiatru jest zwykle w zakresie 20–35 węzłów, odnotowuje się porywy, a sezon wiatrowy generalnie trwa od sierpnia do grudnia (z dodatkowymi wskazaniami najlepszego okresu także w końcówce roku i wczesnym lecie). Jeśli chodzi o warunki wodne, spodziewaj się czystej, ale zimnej wody pod wpływem oceanu oraz jazdy napędzanej falami. Surfing koncentruje się na lewostronnym break'u punktowym, który może „zawijać” w pobliżu wraku Otavi, generując szybkie, „odrywające” się fale, gdy swell jest wystarczający. Opcje kite i wind również idą w stronę jazdy falowej: opisano efekty poprzeczne (cross-shore) do side-offshore dla kierunku wiatru z południa na powierzchni fali oraz możliwe są warunki od małych do dużych. Bezpieczeństwo to kluczowe ograniczenie: ostrzeżenia powtarzają się przy prądach/ripach, a obecność rekinów oraz zimny klimat zwiększają ryzyko. Nie ma zorganizowanej dostępności ratownictwa i w najbliższej okolicy brak jest ratowników, więc praktyczna rada to unikać podróżowania w pojedynkę, zaplanować długie opóźnienia w dotarciu do pomocy medycznej oraz być przygotowanym na poranną mgłę o niskiej widoczności.