St Lucia (północ KZN)

St Lucia to odsłonięty plażowo-reefowy spot do surfingu, który działa tylko od czasu do czasu i zazwyczaj wymaga solidnego swellu, aby dało się wyciągnąć użyteczne fale. Sesje są najbardziej kojarzone z latem (dla ogólnych warunków), a maj wyróżnia się jako mocny miesiąc, gdy spot najczęściej „rusza”. Wiatr jest kluczowy: wiatry z północnego zachodu są opisywane jako najlepszy kierunek do skutecznego „groomowania” swellu. Gdy wiatr odchodzi w stronę wschodnią, warunki mogą mocno się pogarszać (robi się dużo bardziej „choppy”), co obniża jakość fal. Nawet gdy kierunek wiatru jest korzystny, działające warunki są nadal opisywane jako rzadkie i zależne od odpowiedniego ułożenia swellu. Plaża jest zwykle piaszczysta, a głębokość wody zmienia się w zależności od pływu, a sam teren jest uznawany za bogaty w dziką faunę. Zagrożenia obejmują skały i rekiny, a dodatkowe ryzyko w pobliżu ujścia estuarium to silne prądy oraz obserwacje hipopotamów i krokodyli. Z tego powodu wskazówki podkreślają, żeby nie surfować samotnie i unikać świtu/zmierzchu, a także zachować wyjątkową ostrożność w okolicy ujścia estuarium. Dojazd jest prosty dzięki utwardzonym drogom do głównego parkingu przy plaży, ale teren leży w obrębie iSimangaliso Wetland Park. Odwiedzający powinni przestrzegać regulaminu parku, w tym ograniczeń dotyczących jazdy po plaży oraz dostępu w pobliżu ujścia estuarium. Temperatury wody są ciepłe przez cały rok; zimowe sesje często korzystają z cienkiego do pełnego wetsuita, zależnie od chłodu od wiatru.