Tarnos

Tarnos to odsłonięty atlantycki spot typu beach break/falochronowy z piaszczystym dnem. Surf opisywany jest jako mocny i często pusty (bez wypełnienia), generujący strome szczyty typu A-frame oraz szybkie lewki i prawki, gdy zgrywa się swell i wiatr. Zgłaszane jest, że system zaczyna działać mniej więcej od 1,0–1,5 m, a spot potrafi utrzymać znacznie większe warunki — nawet do ok. 3 m+ (a potencjalnie więcej w większe dni). Typowe długości przejazdów często podawane są jako 50 do 150 m, a ogólny charakter fali jest często opisywany jako klasyk regionalny. Warunki są mocno zależne od kierunku wiatru: najlepsze kierunki offshore/modelujące (groomujące) są podawane jako Południe przez Północny Wschód (w tym Wschód i Południowy Wschód), a jedno ze źródeł podkreśla, że wiatry E–SE poprawiają jakość licówek. Zwykle sprzyja niskiemu i średniemu stanowi wody (z dodatkową uwagą, że działa też podczas wchodzenia i schodzenia), dlatego ważne jest planowanie pod stan pływu. Bezpieczeństwo jest kluczową kwestią. Zagrożenia zgłaszane dla tego spota obejmują rip currents/undertow, zanurzone przeszkody i boje, a także dodatkowe ryzyka związane z pobliskim ujściem rzeki Adour — szczególnie zanieczyszczenia lub debris po obfitych opadach deszczu. W okolicy bywa też tłoczno w weekendy i podczas dobrych okresów swellowych, a surfowanie latem jest ograniczone w wyznaczonych strefach kąpieli w lipcu i sierpniu.