Wyspa (St Ives)

Wyspa (The Island) w St Ives to bardzo techniczne miejsce tylko dla ekspertów, gdzie zarówno dostęp, jak i start są ograniczone przez skaliste wybrzeże. Nie ma tu tradycyjnej piaszczystej plaży do startu; zazwyczaj trzeba poradzić sobie ze stylem dostępu „skokami z kamieni” albo nawigowaniem przez małe, skaliste zatoczki. Miejsce jest otoczone klifami, zatopionymi skałami i konstrukcjami pomostowymi, a silne prądy pływowe oplatają cypel — najbardziej zauważalnie podczas wiosennych pływów. Dla kitesurfingu miejsce jest opisywane jako skrajnie zaawansowane: zawodnicy wykorzystują oddziaływanie wiatru i swellu, gdy trafiają one w cypel, aby uzyskać warunki do jazdy, ale brak strefy do lądowania na piasku sprawia, że pomyłki są szczególnie kosztowne. Wiatr zwykle mieści się w zakresie 15–35 węzłów i cechuje się raczej dobrą przewidywalnością; opisywana szarpanie/gustiness (porywistość) jest umiarkowana. Najlepsze miesiące wskazywane to październik–marzec, co pasuje do chłodniejszej, bardziej burzowej części roku, gdy obszar zwykle „działa”. Surfing koncentruje się na konfiguracji Breakwater/Harbour Wall po wschodniej stronie Wyspy — praworęcznym (right-hander), najbardziej znanym z tego, że zapewnia dobre przejazdy, gdy swelle są bardzo duże. Okno pracy swellu podawane jest na ok. 2,0–5,0 metra z Zachodu do Północnego-Zachodu, przy preferencji dla środkowego pływu. Fala owija się wokół cypla w stronę falołamacza/ściany portowej, a przerwa jest opisywana jako pół-schowana (semi-sheltered). Najczystsze warunki są przy wiatrach z Zachodu lub Południowego-Zachodu, które w tym konkretnym miejscu działają offshore. Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, otaczający teren, prądy i ruch pieszych oznaczają, że to miejsce nie jest odpowiednie dla osób niebędących ekspertami. Dodatkowo wskazano, że Breakwater w surfingu działa tylko wtedy, gdy swell jest ogromny, więc planuj ostrożnie i nie przebywaj zbyt długo, gdy warunki są tylko „na granicy”.