Molo Falochronu (Wschodni Klif)

Molo Falochronu (Wschodni Klif) to prawa fala typu falochron/ściana, która bywa wyjątkowo konkurencyjna i mocno nastawiona na zagrożenia. Łamie się wzdłuż konstrukcji portowej i jest opisywana jako szybka, potężna i „hollow”, z krótkimi przejazdami—zwykle poniżej 50 metrów—co jeszcze bardziej się nasila, gdy przychodzą większe swelle. Kluczowym ograniczeniem jest to, że spot wymaga istotnego swellu, aby „ustawić się” na falołamie. Źródła opisują, że zaczyna działać mniej więcej od około 2,5–3 metrów i utrzymuje się do około 3+ metrów, a najlepszym kierunkiem swellu jest Północ do Północno-Wschodu do Wschodu. Jeśli chodzi o pływy, za optymalną pozycję uznaje się mid tide. Wiatr jest generalnie niewiarygodny na poziomie spotu, a źródła wskazują na niską wiarygodność ogólnie. W szerszym obszarze wiatry są głównie napędzane przez frontalne układy pogodowe, a spot zyskuje, gdy wiatry z Zachodu lub Południowego Zachodu wieją od morza (offshore), bo wtedy potrafią „przyczesać” lica fali. Wsparcie termiczne jest opisywane jako ograniczone, a ewentualne wzmocnienia po południu są skromne. Planowanie pod kątem bezpieczeństwa jest niezbędne: raporty podkreślają skały, obawy o zanieczyszczenia/jakość lokalnej wody, silne prądy pływowe w pobliżu ujścia portu oraz ruch łodzi w porcie. Odnotowuje się też lokalizm, a okolica może być ekstremalnie zatłoczona, gdy tylko swell działa. Zaleca się unikanie surfowania zbyt blisko aktywnego wejścia do portu oraz przestrzeganie standardowej surferskiej etykiety przy jednoczesnym szacunku dla lokalnego lineupu w zatłoczonych warunkach.