Zatoka Tiavea (Aleipata)

Zatoka Tiavea (Aleipata) to odkryte miejsce do surfowania po rzece-ujściu i rafie na Upolu, znane z niezawodnej akcji falowej w okresie listopad–luty. Charakteryzuje się pustymi (hollow), potężnymi falami z rafy, a prawy peak jest szczególnie wyróżniony; jest też opcja cięższych sekcji z tubami, gdy swell jest na miejscu. Wiatr i ekspozycja współpracują w odpowiednich warunkach: wiatry z Południa do Południowego Zachodu są opisywane jako offshore dla ścianek fal, co pomaga wygładzać surf. Sezonowe okno fal sprzyja swellowi z Północy (i Północnego Wschodu), który może budować się w cięższy, bardziej wymagający surf; wraz ze wzrostem swellu prawostronne sekcje mogą robić się ciężkie i bardziej nastawione na surf dla zaawansowanych. Dostęp i bezpieczeństwo to tu kluczowe kwestie. Surf wymaga lokalnej zgody wioski i zazwyczaj niewielkiej opłaty za dostęp, z konkretnymi ograniczeniami, takimi jak brak surfowania w niedziele bez zgody. Woda i obszar wejścia wiążą się z istotnymi zagrożeniami—ostrymi skałami/płytką wulkaniczną rafą, silnymi prądami wstecznymi w pobliżu przejścia przez rafę i ujścia rzeki oraz sporadycznymi obserwacjami rekinów—dlatego do sesji trzeba podchodzić ostrożnie i z szacunkiem do lokalnych zasad. Ogólnie uważa się, że to ukryty skarb, ponieważ rzadko bywa tłoczno, częściowo przez odległe położenie i zarządzanie dostępem przez wioskę. Wody są ciepłe przez cały rok (często w okolicach wysokich 20°C), a dla maksymalnego komfortu wielu surferów polega na ochronie skupionej na rafie (np. cienki top) zamiast na ciężkich piankach.