Zanzibar

Zanzibar jest opisywany jako osłonięty point break (łamiący w punkt) na północnym wybrzeżu Montserrat; warunki mocno zależą od tego, czy dostanie się solidny północny swell, który zawinie się do zatoki. Sama fala jest opisywana jako lewoskrętna (left-breaking) i zazwyczaj bardziej przeciętna niż widowiskowa, ale potrafi się rozpędzić, gdy zbiegają się odpowiedni kierunek i rozmiar swellu—zwłaszcza w miesiącach zimowych. Jeśli chodzi o wiatr, spot wiąże się z północno-wschodnimi pasatami, zwykle podawanymi w zakresie około 15–20 węzłów. Te północno-wschodnie wiatry uznaje się za korzystne w tym miejscu, bo ustawienie pomaga utrzymać czystszą taflę fali. Okno wiatrowe najbardziej kojarzone jest z okresem od grudnia do marca, co odpowiada naciskowi na swelle zimowe dla najlepszego surfingu. Ukształtowanie terenu jest kamieniste i dość małe, a start/wejście opisane jest jako kamieniste wybrzeże wymagające uważnego wyczucia momentu względem swellu. Wśród wskazanych zagrożeń wymienia się skały i jeżowce, a źródła podają też, że mogą pojawić się ripp currents w zależności od wielkości swellu. Ponieważ nie są zgłaszane dedykowane służby ratownicze ani ratownicy, oczekuje się od surferów samodzielności i pozostawania w zasięgu wzroku swojej grupy. Ogólnie, Zanzibar jest przedstawiany jako miejsce mało zatłoczone i mało prawdopodobne, by było zbyt tłoczno, gdy są warunki. Doświadczenie bywa bardziej odosobnione niż w wielu innych karaibskich destynacjach. Warunki są ciepłe przez cały rok (około górnych 20°C w sezonie według miesięcznych raportów), więc zwykle wystarcza minimalna grubość pianki dla ochrony przed słońcem i wiatrem, a nie przed zimną wodą.