Jimbaran Beach (Bali)

Jimbaran Beach (Jimbaran Shorey) to osłonięty piaszczysty beach break na wybrzeżu Kuta na Bali, oferujący zwykle niespójne, ale przyjazne dla uczących się warunki przy małym surfie. Centralne ustawienie zatoki często generuje łagodne fale o wysokości kolano–ramię, które zwykle wygaszają się wzdłuż plaży, dzięki czemu jest to miejsce o niskiej presji do rozwijania podstawowego doboru fali i umiejętności wiosłowania poza półką raf. Podaje się, że warunki działają przy wszystkich pływach, a w połowie pływu często jest najbardziej wybaczająca biała woda dla początkujących. Wiatr w najlepszych miesiącach jest zdominowany przez stałe pasaty ze Wschodu do SE (maj–wrzesień). Te wiatry z pełnego/od morza zwykle pomagają utrzymać powierzchnię w bardziej przystępnych warunkach i przyczyniają się do lepszych ogólnych przejazdów w porze suchej. Może też pojawić się wzmocnienie morską bryzą po południu, ale ogólny schemat wciąż jest głównie napędzany pasatami, a nie silnym efektem termicznym. Jednocześnie spot ma bardziej poważną, zaawansowaną sekcję na północnym końcu, w pobliżu pomostu przy lotnisku – często nazywaną „Shorey”. To miejsce jest znane z szybkiego, ciężkiego hollow/„packaged” beach breaku oraz bardziej wymagającego shorebreaku, który potrafi łamać blisko piasku przy większym, owiniętym swellu. W dni, gdy znaczący swell wchodzi/owija się do zatoki, rozmiary mogą szybko rosnąć — podczas gdy zatoka może wyglądać stosunkowo spokojnie, północny koniec potrafi stać się ekstremalnie ciężki i intensywny. Kluczowa jest kwestia bezpieczeństwa: zgłaszane są rips i undertow, a zagrożenia obejmują łatki raf/rafa pod powierzchnią oraz ruch łodzi rybackich i prądy związane z pomostem. Surfing jest też ograniczony w strefach w obrębie pasa startowego lotniska, dlatego należy uważać na aktywność łodzi w pobliżu rejonu targu ryb. Zabezpieczenie ratownicze jest sezonowe/ograniczone, więc zaplanuj konserwatywne wejścia i wyjścia, zwłaszcza gdy swell rośnie.